MOEDERZORG BIJ KIPPEN. 



Een lezer van ons tijdschrift zendt ons de volgende mededeeling. 



"Met de meeste belangstelling steeds op de huishouding der dieren 

 lettende , heb ik dezen zomer het navolgende opgemerkt. Onze kip- 

 pen slapen des nachts op een stok, die van het eene einde van den 

 muur naar het andere reikt , vrij hoog van den grond. 



Eene kip had gebroed; slechts 2 kuikens waren van het broeisel 

 teregt gekomen. De moeder zorgde er uitnemend voor , het tweetal groeide 

 voorspoedig op. Ze sliepen natuurlijk niet op den stok , de moeder had 

 ze onder zich. Op een middag kom ik in de schuur, en zie tot mijne 

 verwondering de moeder op den stok zitten, al klokkende om er de 

 kuikens ook op te krijgen, dat haar toch niet gelukte; toen kwam ze 

 zelf ook weer van den stok af, en ging met de kinderen wat lager 

 zitten. 



Wat de zaak zoo aardig maakte was , dat ze meer dan een uur vóór 

 den gewonen tijd, dat de andere kippen kwamen, daarmee was aan- 

 gevangen , om geheel op haar gemak en ongehinderd te kunnen bezig 

 zgn. Ik lette nu natuurlijk den volgenden dag goed op , en ja weer 

 precies alles hetzelfde, met hetzelfde gevolg. Dat heeft zoo misschien 

 een week geduurd, tot het eindelijk gelukte; en zie, wat deed toen 

 de moeder weer? Ze pikte en duwde de kuikens net zoo lang, tot ze 

 tegen den muur zaten, en ging er toen naast zitten, scheidende alzoo 

 de kuikens van de andere kippen , en ze beschermende bij het opvlie- 

 gen van de anderen. Hetzelfde had nu eiken avond plaats , altijd een 

 uur te voren beginnende met zich op haar gemak te plaatsen , en altijd 

 de kuikens tegen den muur." 



