EENE BIJDRAGE TOT DE KENNIS 

 VAN DE GEAARDHEID DER DIEREN. 



In het tydschrift ''the Leisure hour" voor Februari 1870 , mij in 

 April van dat jaar in Indie ter hand gekomen, komt een artikel voor 

 onder het hoofd "Instinct and reason" , waarin de schrijver tracht uit 

 te maken of dieren bestuurd worden enkel door eene natuurlyke aan- 

 drift , dan wel , of er eenige mate van redelijk denkvermogen bij hen 

 werkt. Hij beproeft het onderscheid van de drijfveer tot handelen aan 

 te toonen tusschen een ezel , die , in een storm over boord geworpen , 

 den wal bereikt en , na een weg van mijlen ver te hebben afgelegd , 

 zijnen stal weder vindt, en den hond, die, in een door Sir Walter 

 Scott bezongen geval, gedurende drie maanden het onbegraven lijk 

 zijns meesters bewaakte. 



Dit gaf my aanleiding tot de vermelding van een onder mijne oogen 

 betoond blijk van genegenheid en gehechtheid van een dier aan zijnen 

 meester , sterker en treffender dan een waarvan ik ooit gehoord of ge- 

 lezen heb , en hetwelk door de barbaarsche wreedheid , die er de oor- 

 zaak van was, mij onuitwischbaar in het geheugen is geprent. Of nu 

 de mededeeling van die oorzaak hier al of niet noodig is , mag een 

 punt van opinie zgn; wat mg betreft, ik gevoel een behoefte haar in 

 mijn verhaal in te weven. 



In 1822 diende ik als adelborst aan boord van het korvet "den 

 Arend", onder bevel van den Kapitein- Luitenant X. S ^en goed zee- 



' Ter wille vau misschien nog levende nakomelingen van dezen oflSicier wordt zijn 

 naam hier slechts door deze letter aancceduid. 



