60 EENE BIJDRAGE TOT DE KENNIS VA.N DE GEAARDHEID DER DIEREN. 



en gevoelde weinig lust der kat de bel aan te hangen, om de arme 

 kerels aan mishandeling bloot te stellen, zoodanig als ik in dat schip 

 reeds te veel gezien had. 



Wat het vat arak betrof, dit was in dien tijd met oogluiking van 

 den victualiemeester , door eene opgaaf van: leeg gelekt, gemakkelijk 

 verantwoord, doch de ontdekking van het gebeurde kwam door een 

 ongelukkig toeval uit. De jongen van den Luit^. b. d. v. , met name 

 FRANS BOELHOUWER , had dc gehcelc scène mede aangezien , en om hem 

 te paaien had men hem laten drinken, met het ongelukkig gevolg 

 dat hij in een delirium tremens verviel en in dien staat in de hut 

 van zijnen heer gevonden werd. 



Dit leidde tot nasporing, en nog dienzelfden avond was alles aan 

 het licht gebracht. 



Den volgenden ochtend werd het Etat-Major in volle montering op 

 dek gekommandeerd , tegelijk met de geheele equipage. Het rooster 

 stond opgetuigd , en daar ving de verschrikkelijkste strafoefening aan , 

 die ik sedert mijne eerste komst op een oorlogschip , drie jaren te 

 voren, gezien had, — laat mij er bijvoegen dat ik nimmer in de vol- 

 gende zestien jaren van mijnen diensttyd een heb bijgewoond, die er 

 aan nabij kwam. 



De bottelier WACHENDORr kreeg het eerst, daarna de schiemansmaat 

 MORRIS , doch met de gewone redenering van despoten (vide macaülay) 

 kwamen deze, die de hoofden waren, er betrekkelijk genadig af, om 

 het te kwaadaardiger op de ondergeschikten te wreken. 



Hij die volgde was de matroos Ie klasse , thijs (mattheüs) nüisker , 

 een Groninger, in de eerste kracht des levens en een van de knapste 

 zoowel als braafste matrozen in het schip. Hij werd vastgebonden en 

 geranseld tot hij , na vier malen te zijn flauw gevallen , niet meer bij 

 te brengen was en , na nog eenige slagen op het roerlooze lichaam 

 ontvangen te hebben, bewusteloos werd weggedragen. De tweede was 

 hans christiaansen , een Zweed, knap en braaf als de eerste en die 

 zich gelijk deze nimmer eenige straf op den hals had gehaald. Zgn lot 

 was hetzelfde. De overigen, zes in getal, stonden hunne marteling 

 beter door, waarschijnlijk alleen omdat de onderofficieren geen krach- 

 ten hadden het werk met dezelfde vinnigheid vol te houden. 



De beide bewusteloozen vervielen binnen weinige minuten in een 

 hersenkoorts , die het noodzakelijk maakte kribben op te slaan, waaiin 

 zij , met lakens vastgebonden , in een staat van volslagen dolheid , 



