66 DE OVERWINTERINGEN IN DE NOORDPOOLGEWESTEN. 



wyngeest-thermometer moet worden aangewend. Maar hoe kunnen wij 

 ons eene koude voorstellen , die zelfs dezen 68 graden beneden nul 

 van Fahrenheit , derhalve nagenoeg 60 graden beneden de strengste , 

 hier ooit waargenomen temperatuur doet zinken? Hier 20 graden vorst , 

 en wij noemen het zeer koud; maar dan eene koude van 100 graden! 

 Kan een mensch bij zulk eene temperatuur nog leven? ja, is er bij 

 zulk eene koude nog eenig planten- en dierenleven mogelijk? 



Onwillekeurig rijzen zulke vragen bij ons op. In onze meer welge- 

 legen gewesten verbreidt nog altijd de zon, hoe laag zij ook in het 

 kortst der dagen boven den horizon staat, zoo zij maar niet door 

 wolken bedekt is , eene voelbare , weldadige warmte. Maar reeds op 

 eene breedte van 66 '/^ ° komt zy op den kortsten dag niet op , evenmin 

 als zij op den langsten ondergaat. En komt men hooger, tot 70 of 

 80 graden, dan komt zij in het geheel niet meer boven den horizon 

 gedurende weken en maanden, en op de noordpool zelfs blijft zij er 

 volle zes maanden beneden. Het jaar verdeelt zich daar in één dag 

 van zes maanden , waarin de zon niet ondergaat , en in éénen nacht 

 van zes maanden , waarin zij niet opkomt. Kan daar nog leven bestaan ? 



Het gebied , dat de noordpool onzer aarde omgeeft , is ons nog zoo 

 goed als geheel onbekend. Of het vastland of zee is , is nog niet eens 

 uitgemaakt, hoewel de waarschijnlijkheid het laatste doet vermoeden. 

 Slechts enkelen is het gelukt om onder begunstigende omstandigheden 

 tot boven 80^ noorderbreedte door te dringen. De gordel , die zich van 

 den 70^^^" tot den 80^*^*^" breedtegraad in het noorder halfrond uitstrekt , is 

 echter niet meer een onbekend land. Men heeft in verschillende rich- 

 tingen die : streken doorkruist en de kaart van de zich daar bevindende 

 eilanden en zeeën geteekend, en zelfs de natuurlijke gesteldheid dier 

 oorden met eene bewonderenswaardige volharding onderzocht. Wij 

 kunnen althans zeggen , dat wij daar niet geheel meer vreemdelingen 

 zyn. Het is althans gebleken , dat overal , zoover de waarnemingen zich 

 hebben uitgestrekt , organisch leven wordt gevonden. Zelfs in de hoogste 

 poolstreken , waartoe men heeft kunnen doordringen , is de natuur niet 

 absoluut dood; de noordpoolgewesten hebben ook hunne flora en fauna, 

 Tusschen den 70*^'=° en SO^*»^'^ graad noorderbreedte wonen volksstammen , 

 Lappen , Tschutschen en Eskimos , die in die barre streken hun levens- 

 onderhoud vinden, ja die hun sneeuw- en ijswoestijnen voor geen 

 zoeler zuiderstreken zouden willen ruilen. 



Doch deze meuschen zijn daar geboren en van kindsbeen af aan het 



