70 DE OVERWINTEKINGEN IK DE NOOEDPOOLGEWESTEN. 



de Bering-straat uit door te dringen , gaf men deze voor den handel 

 nuttelooze reizen op en stelde zich daarmede tevreden , dat men van 

 de op vroegere ontdekkingstochten gevonden ryke visscherij gronden 

 voordeel trek. 



Bijna 40 jaren stonden de ontdekkingsreizen naar het noorden stil, 

 totdat KOTZEBUE in 1815 eene vernieuwde poging deed om van de 

 Bering-straat uit een noordwestelijken doortocht te vinden. Hij kwam 

 echter niet verder , dan tot de naar hem genoemden Sund. Toen 

 werden ook weder van de zijde der Engelschen eene reeks van po- 

 gingen aangewend, om den noordwestelijken doortocht te ontdekken. 

 Het gold nu echter niet meer een handelsweg naar China te vinden, 

 maar veelmeer de verre onbekende streken ten noorden van Amerika 

 na te vorschen en te bepalen, hoe ver zich het vasteland naar de 

 pool heen uitstrekte , en of er eilanden voor de kust lagen. 



Als de eerste van deze reizen kon men die noemen, welke Sir john 

 ROSS in het jaar 1818 heeft volbracht. 



Hij herhaalde eigenlijk slechts de reis , die baffin reeds 200 jaren 

 vroeger gedaan had, maar hield het niet raadzaam verder dan deze 

 voort te gaan en keerde in den herfst van hetzelfde jaar naar Enge- 

 land terug, nadat hij de rijke visscherijgronden in Lancaster- Sund 

 en Pond-baai toegankelijk gemaakt had. Heeft deze reis alzoo 

 de ontdekkingen niet wezenlijk verder gebracht , zoo heeft zy toch voor 

 de visscherij in deze wateren een geheel nieuw gebied geopend. 



De naastvolgende expeditie, die wetenschappelijk was toegerust en 

 met het bepaalde plan om te overwinteren van Engeland uitzeilde , 

 werd in het volgende jaar onder par,ry uitgezonden , die de voorgaande 

 expeditie onder eoss had vergezeld. Daar dit de eerste welgeslaagde 

 overwintering eener wetenschappelijke expeditie is en de aanvoerders 

 van alle latere reizen zich naar de hierbij door parry verzamelde er- 

 varingen gericht hebben , zoo is het van belang ze wat van naderbij 

 te beschouwen. 



De expeditie bestond uit twee schepen, de Hecla en de Griper , de 

 eerste van 375, de laatste van 180 tonnen inhoud, de bemanning uit 

 51 en 36 hoofden, officieren en manschappen te zamen. Den 15 Mei 

 verliet parry de reede van Yarmouth en bereikte den 4 September 

 den 110 ^^"^ graad westerlengte van Green wich, waarop de admiraliteit 

 eene premie van 5000 pond had uitgeloofd. Hij overwinterde op 

 Melville-eiland , in den door hem zoogenoemden Winter-harbour , onder 



