76 DE OVERWINTERINGEN IN DE NOORDPOOLGEWESTEN. 



lorcn had , en nog eenige mislukte proeven genomen waren om ze bruik- 

 baar te maken, werd zij opgegeven en eindelijk in Fury-Point, waar 

 PAKRY zijn schip verloor, uitgeladen. De verongelukte stoker werd aan 

 de schotsche kust achtergelaten en door eeneu anderen vervangen. 



Ross voer door Lancaster-Sund in Prince-Eegent-Inlett en overwin- 

 terde in Felix-Harbour op 69''58'42" noorderbreedte en 92 "1 '7' wester- 

 lengte. Bij het uitladen der machine nam hij eenige proviand in van 

 den voorraad, die door parhy in Fury-Point was achtergelaten, zoo- 

 dat hij bij den aanvang van den winter voor 2 jaren en 10 maanden 

 volledig geproviandeerd was. Voor de inrichting van het schip tot de 

 overwintering dienden in 't algemeen parry's voorschriften en ervarin- 

 gen tot regel ; echter voerde hij de zeer wezenlijke verbetering in , het 

 geheele dek met sneeuw te bedekken en tot drooghouding der scheeps- 

 ruimten onder dek condensators aan te leggen. Dit waren groote metalen 

 ketels, welke boven openingen van eenige duimen middellijn, die in de dek- 

 ken der kajuiten aangebracht waren , ingestulpt werden. Zij werden met 

 sneeuw bedekt, en de vochtige dampen, die uit de benedenruimten opstegen, 

 werden in deze ronde koepels gecondenseerd en alle vochtigheid onder 

 het dak vermeden. Elke week werd het daarin verzamelde ijs verwij- 

 derd, hetwelk gemiddeld wekelijks de groote hoeveelheid van 5 tot 

 600 ponden bedroeg. 



Om zijne manschappen bezig te houden werd eene school ingericht 

 en de overige tijd even zoo als bij paeuy's expeditie doorgebracht. Door 

 menigvuldige reizen in de zomers van 1830 en 1831 onderzocht james 

 CLARKE iioss de beide kusten van Boothia Felix en verhief het boven 

 twijfel , dat dit land met het Amerikaansche vaste land door de land- 

 engte van Boothia zamenhing. Op eene van deze reizen bereikte hij 

 de magnetische pool. Een gedurig verkeer met de Eskimos, die 

 hier weder de groote kennis aangaande hun geboorteland bewezen, 

 versterkte hem in het vermoeden van een groot open water nog verder 

 naar het westen (Victoria-straat) , zoo als paeey op de andere zgde 

 van het schiereiland Melville veel van de golf Boothia, die nu door 

 ROSS bekend werd , gehoord had. Zelfs van de later ontdekte Bellot- 

 straat , welke Prince-Regent-Inlet met de Franklin- of Peelstraat ver- 

 bindt, verhaalden hem de inboorlingen. Toen hij echter zelf de door 

 hen beschrevene oorden opzocht , ontging aan zijne opmerkzaamheid de 

 stra at , die achter eenige daarvoor liggende eilanden verborgen was , 

 en hij hield de insnijding der kust voor eene baai (Brentford-baai). Hij 



