DE OVERWINTERINGEN IN DE NOORDPOOLGEWESTEN. 87 



Terwijl de daartoe geschikte mannen wetenschappelijke werkzaam- 

 heden , zoo als meteorologische , magnetische en slingerwaarnemingen 

 ondernamen , werden de anderen op de jacht gezonden en leverden eene 

 buitengewone groote menigte wild voor de keuken. Daar het hun aan 

 honden ontbrak, zond hayes sonntag met hans naar de zuidelijk wo- 

 nende Eskimos om ze aan te schaffen. Na eene afwezigheid van eene 

 maand kwam hans alleen terug en verhaalde , dat sonntag door eene 

 spleet in het water gevallen , vervolgens in zijne natte kleederen eenige 

 mijlen ver gegaan en in eene hut , die zij bezocht hadden , gestorven was. 



In het voorjaar van het volgende jaar begon hayes eene der moeie- 

 lijkste sledevaarten, die wel ooit is ondernomen. Het was zijn plan 

 zoo ver mogelijk langs de kust van Grinnell-land voorwaarts te 

 dringen en de door morton geziene poolzee te bereiken. Onderweg 

 moest hij een gedeelte der manschap wegens uitputting achterlaten en 

 drong toen alleen met een 19jarigen jongen man , knorr , en eene hon- 

 denslede voorwaarts, totdat hij onder 81° 35' noorderbreedte en 70" 30' 

 westerlengte verhinderd werd verder voort te gaan door het week 

 geworden ijs en het gedeeltelijk opene water, dat zich zoo ver uit- 

 strekte , als het oog reikte. Hij moest zijn wensch om met het schip 

 in dat water te komen opgeven , eir zoo keerde hayes na zijne belang- 

 rijke reis in den herfst van 1861 naar Boston terug. De rijke weten- 

 schappelijke resultaten van deze expeditie zijn door de Smithsonian 

 Institution publiek gemaakt. 



Als wij nu deze reeks van zeetochten in de noordpoolgewesten , vooral 

 met opzicht tot den gezondheidstoestand der manschappen , die daaraan 

 deelnamen , overzien , dan blijkt daaruit , dat het verblijf in het hooge 

 noorden met eenige voorzichtigheid volstrekt geene onmogelijkheid is. 

 Als wij de daarop voorkomende sterfgevallen samen nemen en daarbij 

 den duur der reizen berekenen, dan wijzen die cijfers op de honderd 

 reizigers een gemiddeld getal van 2,92 gestorvenen aan. Wanneer wij 

 nu in aanmerking nemen, dat de gewone sterfte op dertigjarigen 

 leeftijd 1,19 pCt. bedraagt, mag men dit resultaat al zeer bevredigend 

 noemen; vooral als men bedenkt, dat de meeste sterfgevallen na door- 

 gestane vermoeienissen op sledevaarten plaats hadden , of door ziekten , 

 waarvan de kiem reeds te voren aanwezig was, of door onvoorziene 

 ongelukken, zoo als zij op elke reis mogelijk zijn. Men mag dan vrij 

 als bewezen aannemen, dat het procentsgewijze bedrag der sterfgeval- 



