94 VERBINDING VAN KLEUREN BIJ DE GEWASSEN. 



geeft het schitterend geelachtig groen van den beuk een allerfraaiste 

 tint aan het geheele* landschap. De jonge takken van dezen boom zijn 

 eerst alle krom nederhangend , en, even als zijne jonge bladen, met 

 zijdeachtige haren bekleed ; doch naarmate de takken steviger worden , 

 strekken zij zich meer recht uit. Dan vallen ook de purperen steunbla- 

 den af, waarvan er telkens twee tusschen de nog opgevouwen jonge 

 bladen gevonden worden. De sparren en dennen , welker groen ons 

 's winters zoo aangenaam is , schijnen dan byna zwart in tegenstelling 

 van het helder groen der beuken; althans waar deze in genoegzame 

 hoeveelheid aanwezig zijn om die overheerschend blijde tint aan het 

 landschap te geven. Het groen van berk en beuk komt goed uit bij 

 de roodachtige , geelachtige of blonde jonge bladeren van het uitloo- 

 pend eiken hakhout. Later in het jaar worden beide , zoo als men 

 weet, nagenoeg van dezelfde kleur; de eik evenwel iets donkerder. 



Rijzig verheft zich de Italiaansche populier, en zijne jonge geelachtig 

 doorschijnende, als barnsteen gekleurde, bladen, steken schitterend af 

 tegen den dan krachtig blauwen hemel. Hun groei herinnert ons de 

 dichterlyke vergelijking — ik meen van konstantijn huygens — die 

 zegt, dat de mensch wel zijne armen naar den hemel verheft evenals 

 de boomen, maar zijne wortelen steeds aan de aarde gehecht blijven. 



De brem {Genista scoparia) toont in hare bloem het zuiverste geel 

 (Napelsch geel, zouden de schilders zeggen) en vormt onder en naast 

 de blauwachtig-groene dennen in dat jaargetijde de schoonste kleur- 

 schakeering. Als de stam van den den — ik bedoel den groven den 

 {Pinus sylvestris) — een zekeren ouderdom bereikt heeft, krygt hij 

 een fraaie rosse kleur, waarom deze boom in Duitschland ook veel 

 onder den naam van Bothhiefer bekend is. Die rosse stam steekt fraai 

 af bij het blauwachtig groen van zijn bladerenkroon , vooral als de 

 stam alleen staat en zijn kroon hierdoor die meer of min koepelvor- 

 mige gedaante verkrijgt, welke ons in vele Italiaansche schilderstukken 

 zoo zeer in het oog valt , maar die ook in Nederland bij onze gewone 

 dennen , als zij niet in bosschen nauw bijeen staan , duidelijk wordt 

 opgemerkt. Heerlijk schitteren de roode kantlichten, bij ondergaande 

 zon , op de rosse denuenstammen. 



Men kan eenigen aanleg aanmerkelijk fraaier maken door eene doel- 

 matige schikking van verschillende boomen, niet alleen wat hun eigen- 

 aardige gedaante, maar ook wat hun kleur betreft. 



Het helder groen van den gewonen Acacia (^Rohinia jjseudacacia) en 



