104 EENE NTEUIVE VEBKLAKING VAK HET KOOKDEKLICHT ? 



len , zou ook deze wet eene reden geven van de aanmerkelijke licht- 

 sterkte. 



Naar deze theorie zouden wjj in het noorderlicht, en speciaal in 

 den helderen lichtboog, niets anders zien, dan een zeker diffuus en 

 uitgespreid beeld der zon , verkregen door dubbele terugkaatsing , 

 eerst door de ijsvlakte , als deel van een bollen , en daarna door de 

 atmosfeer als hollen spiegel. De hooger stijgende meer roode stralen 

 zouden afkomstig zijn van het meest schuin teruggekaatste zonlicht, 

 terwijl het allerhoogste gedeelte van het verschijnsel zou veroorzaakt 

 worden door de slechts éénmaal in de lucht weerkaatste zonnestralen, 

 die juist langs de vaste aarde strijken , zonder haar te treffen. De 

 veranderlykheid en korte duur van het verschijnsel zouden, behalve 

 door veranderingen in de terugkaatsende oppervlakten zelf, worden 

 veroorzaakt door de aswenteling der aarde, tengevolge waarvan het 

 noorderlicht moet ophouden, zoodra de ijsvlakte zich niet meer nage- 

 noeg loodrecht onder de lijn bevindt , die van den waarnemer naar 

 de zon wordt gedacht. 



Uit deze verklaring volgt dan: 1" Dat het noorderlicht steeds moet 

 gezien worden in de richting , waar zich de zon bevindt ; 2 " dat het 

 noorderlicht zich van west naar oost moet voortbewegen, of wel al- 

 thans aan den westkant het eerst verdwijnen; 3" dat men in Noord- 

 Amerika weinig of geene noorderlichten moet zien , dewijl zich in 

 Kamtschatka en Noordelijk Siberië geene genoegzame ijsmassaas be- 

 vinden, en 4" dat wij bij ons des morgens geene noorderlichten kun- 

 nen zien , omdat evenzoo het vereischte ijs ontbreekt in het noord- 

 westen van Noord-Amerika , dat zich na middernacht tusschen ons en 

 de zon bevindt. Hoewel de laatste gevolgtrekking geheel of ten deele 

 overeenkomt met de werkelijkheid, zijn toch met deze de eerste drie 

 besluiten ten eenenmale in strijd, wanneer men namelijk niet zeer 

 enkele, maar al de bekende waarnemingen raadpleegt, en niet slechts 

 op de in onze streken voorkomende , maar ook op elders geziene 

 verschynselen let. Wordt dientengevolge deze theorie vrij onwaar- 

 schijnlijk , wij wenschen hieronder te doen zien, dat zulks niet in zich 

 sluit de verwerping in het algemeen van eene optische theorie, zij het 

 dan ook niet juist in den vorm door Dr. W. voorgesteld. 



Op elke zoodanige optische theorie intusschen, die, hoewel gewij- 

 zigd en in de bijzonderheden afwijkende van de bovenvermelde, toch 

 de zonnestralen als oorzaak aanneemt, en deze in de eerste plaats 



