118 TWEE VERDIENSTELIJKE NEDERLANDERS 



tafels een aanvang maakte. Hij was dus in 1600 geboren. Hij verhaalt 

 dat hij vóór dien tijd noch boekbinder noch boekverkooper was, maar 

 beiden geworden is om de door hem geschreven werken uit te geven. 

 Ter bevordering van hun debiet begaf hy zich eerst naar Frankrijk 

 en vervolgens naar Engeland. Hij woonde tien jaren te London en 

 deed daar aanvankelijk goede zaken; maar later den nijd van zekere 

 andere boekverkoopers verwekt hebbende, wisten deze eenige handlan- 

 gers van den aartsbisschop laud over te halen beslag op zyne boeken 

 te leggen en deze verbeurd te verklaren. Door de hulp van Dr. john- 

 STON , bisschop van Londen , gelukte het hem echter deze verbeurdver- 

 klaring te voorkomen en een verlof te verkrijgen om de boeken die 

 hij in voorraad had te verkoopen. De boekdrukkers des konings boden 

 hem toen aan hem een volledig verlof als van ouds te verschaffen , 

 mits hij van hen afdrukken kocht van twee boeken, die zij op ver- 

 zoek van LAUD gedrukt hadden. Dit deed hij en toen verkreeg hij een 

 verlof voor twee jaren, met het vooruitzicht op verlenging daarvan 

 na verloop van dien tijd. Doch tegen het einde van dit tijdperk brak 

 de burgeroorlog uit , en daarom verliet hij Londen en begaf zich naar 

 Parijs. Daar ging het hem een tijd lang weder goed , en hij gaf er 

 verscheidene, meest theologische werken uit, in de meening dat hij, 

 daartoe recht had. Doch hij verwekte zich daardoor vijanden, die wis- 

 ten te bewerken dat al zijne boeken verbeurd verklaard werden. Toen 

 deed hij een beroep op het gerechtshof van het parlement, maar zijne 

 vrienden raadden hem eene voorgestelde schikking aan te nemen, 

 volgens welke hij zgne boeken terug ontvangen zoude, mits hij Parijs 

 verliet, om er niet binnen een jaar terug te keeren. Het was name- 

 lijk een privüegie der Parijsche boekverkoopers , dat vreemdelingen 

 daar slechts eenmaal s'jaars mogten komen om hunne boeken te ver- 

 koopen. Hij begaf zich daarop naar s'Gravenhage om aldaar het ove- 

 rige zijner dagen door te brengen , en beriep zich op zijne vrienden 

 die omtrent zijn gedrag en karakter zouden willen getuigen. 



Dit is de korte , ons door glaisher medegedeelde inhoud van het 

 verweerschrift van vlack. Hij voegt er bij : "Men is bijna geneigd aan 

 MiLTON zgn onbehoorlijken aanval te vergeven , nu wij vernemen dat 

 wij het daaraan verschuldigd zijn dat wij bekend zijn geworden met 

 hetgeen anders altijd voor ons een geheim zou zijn gebleven." 



Omtrent de decker is het aan glaisher niet gelukt iets van belang 

 op te sporen , noch omtrent andere dan het reeds genoemde , door hem 



