128 IIOODE KLEURING VAN DE ZOUTPUTTEN IN DE KRIM. 



gevoed hebben , door ophooping van de pigmentkorrels binnen in bun 

 licbaam , ook veel kunnen bijdragen tot bet voortbrengen van dit 

 verschijnsel. De ontwikkelingstoestanden van den Protococcus salinus 

 kunnen, volgens geleznow aldus kortelijk beschreven worden: 



De kleuring der moederloogen is het sterkst kort vóór de afzetting 

 der zoutkristallen , d. i. zij valt samen met haar hoogsten graad van 

 concentratie. In dit tijdperk verspreidt de vloeistof, volgens opgave 

 van al de waarnemers, een alleraangenaamsten geur, die door som- 

 migen vergeleken wordt met dien van viooltjes of frambozen, door 

 anderen met dien van reseda of jasmijn. Deze waarneming zou alleen 

 reeds voor de tegenwoordigheid van een plantaardig organisme pleiten 

 [? C] , want de zeedieren , vooral dan wanneer zij in ontbinding 

 verkeeren, ontwikkelen over 't algemeen onaangename uitwasemingen. 

 Door het mikroskoop ziet men alsdan op de oppervlakte van de vloei- 

 stof onbeweeglijke sporen, roodgekleurd door eene bijzondere olieachtige 

 zelfstandigheid en inhoudend een aantal fijne , ongekleurde lichaampjes. 

 Terzelfder tijd, dat het zout neerslaat, vallen de sporen in het slib, 

 barsten zij en laten zij haren inhoud ontsnappen. Uit de ongekleurde 

 lichaampjes ontstaan, in den herfst of in de lente, groengekleurde 

 zoösporen , voorzien van twee trilwimpers , die gedurende den geheelen 

 zomer in het slib leven , om zich tegen het begin van den herfst in 

 onbeweeglijke sporen te veranderen. De toenemende concentratie der 

 moederloogen, ten gevolge van de verdamping, is waarschijnlijk de 

 oorzaak van hare rijzing naar de oppervlakte, waar, in aanraking met 

 de lucht, weldra de haar eigene kleurstof ontstaat. Spoedig gaan nu 

 de reeds genoemde verschijnselen van bersting voorbij , en men ziet 

 dan de kleuring der moederloogen of geheel verdwijnen of aanmerkelijk 

 verminderen. Eene nieuwe generatie van zoösporen is op den weg van 

 vorming. 



Aan welk beginsel is nu de kleuring van den Protococcus en van 

 eene menigte andere levende wezens , die de zoute wateren bevolken , 

 toe te schrijven? Volgens geleznow, zou dit ijzeroxyde zijn, hetwelk 

 bij scheikundige ontleding in het slib van vele zoutputten gevonden is 

 en waarvan omstreeks 8 "/o in het slib van Sack voorkomt. Zoo is in 

 het zoutmeer van Mainack een veel geringer hoeveelheid gevonden , 

 maar dit vertoont dan ook in den zomer een veel minder sterke kleu- 

 ring dan het eerstgenoemde. D. J. C. 



