EEN ZOOLOGISCH STATION. 



DOOR 



P. HART ING. 



Waarneming en proefneming zijn de eerste middelen, waardoor men 

 tot de kennis der natnurverschijnselen geraakt. Zij leveren de feiten, 

 die het verstand vervolgens vergelijkt, ordent en in oorzakelijkon sa- 

 menhang brengt. Die feiten zijn als het ware de grondstoffen , die ver- 

 werkt moeten worden , om daaruit het gebouw der wetenschap op te 

 trekken. Elk die goede zintuigen en een helder hoofd heeft kan, den 

 blik rondom zich slaande en over hetgeen hij ontwaart nadenkende , 

 reeds vrij wat natuurkennis vergaderen. De oude natuuronderzoekers 

 leeren het , en nog in onze dagen heeft menig reiziger , die niet anders 

 dan een paar goede oogen ter zijner beschikking had, gewichtige fei- 

 ten aan onze kennis toegevoegd. Toch is de aldus verzamelde kennis 

 eene zeer gebrekkige. Onze zintuigen , bepaaldelijk ons oog , hebben 

 reeds spoedig den uitersten grens van hun waarnemingsvermogen be- 

 reikt. De tyd, dien een reiziger ter zijner beschikking heeft, is door- 

 gaans te kort om iets meer dan de oppervlakte der verschijnselen te 

 zien. Wil men de natuur werkelijk ondervragen , met de hoop van 

 haar een antwoord te ontvangen , wil men zoo ver mogelijk in hare 

 diepste schuilhoeken trachten door te dringen , ten einde raadselen op 

 te lossen , die zij ons aanbiedt , dan moet men het oog wapenen en 

 de velerlei werktuigen aanwenden, die de vindingrijke geest des men- 

 schen in den loop der drie laatste eeuwen heeft uitgedacht om haar 

 als het ware te dwingen ons te woord te staan. Die werktuigen maken 

 het arsenaal van den natuuronderzoeker uit ; zij zijn de wapenen , 

 waarmede hij de tallooze bezwaren tracht te overwinnen , die bij elk 



