EEN ZOOLOGISCH STATION. 149 



leegloopers hem in zijnen arbeid storen; al heeft hij ook bereidvaardige 

 lieden gevonden , die , door het uitzicht op een goede belooning , zich 

 wel hebben willen laten verleiden om hem tot gids te verstrekken 

 naar de plekken waar zekere dieren wonen , die door hen natuurlijk 

 als van geenerlei waarde worden beschouwd omdat zij oneetbaar zijn; 

 al heeft hij ook door ruim geld een paar visschers overgehaald hem 

 in hun schuit mede op zee te nemen en daar die wonderlijke netten 

 uit te werpen, welke zij met een aan minachting grenzend medelijden 

 voor den dwazen vreemden heer beschouwen , want er kan immers 

 geen enkele visch mede gevangen worden; al is hij ook in deze en nog 

 vele andere voorloopige maatregelen naar wensch geslaagd , dan mag hij 

 zich nog niet vleien de van zijne zwerftochten medegebrachte schatten 

 rustig te kunnen verwerken. Hij moet voor die schatten zelve voort- 

 durend zorg dragen; niet dat deze gevaar loopen ontvreemd te wor- 

 den, maar de natuur zelve is naijverig op al wat uit haren schoot 

 geboren is, en ontrooft het weder aan den tijdelijken bezitter, zoodra 

 deze ophoudt waakzaam te zijn. Om de dieren levend te houden moeten 

 zij in gepaste glazen, steenen of des noods aarden vaten worden ge- 

 bracht, die met zeewater gevuld zijn, in zee-aquarien , grootere en 

 kleinere. Zij moeten daarin op doelmatige wyze verdeeld worden, 

 waarbij men inzonderheid er op bedacht moet wezen dat sommige 

 dezer wezens zeer gulzig zijn en hunne natuurgenooten in een aquarium 

 met dezelfde gretigheid verslinden, waarmede zij het in de zee zouden 

 doen. Neemt men dus niet de noodige voorzorgen om dit door af- 

 scheiding te voorkomen, dan loopt men groot gevaar dat juist de be- 

 langrijkste voorwerpen, waarop men in het by zonder de aandacht 

 gevestigd had, spoorloos in de maag van het een of ander roofdier 

 verdwynen. Voorts moet veel tijd besteed worden aan het gedurig 

 ververschen van het water, ten einde dit voor de ademhaling der dieren 

 geschikt te doen blijven. In een goed ingericht laboratorium dient 

 daarvoor een gestadig doorloopende waterstroom; maar In zulk eene 

 tijdelijke werkplaats moet men zich zoo goed het gaat met af heveling 

 en toegieten behelpen. Dit is echter slechts een gebrekkig hulpmiddel. 

 Ook bij de grootste zorg sterven daarin gestadig dieren, en de lijken 

 daarvan moeten zoo mogelijk dadelijk verwijderd worden, omdat zy 

 anders het water voor de overblij venden bederven. 



Men ziet het, hy die zich eenigen tijd aan do zeekust vestigt, om 

 daar de bewerktuiging en de ontwikkeling der lagere zeedieren te onder- 



