152 EEN ZOOLOGISCH STATION. 



richting toen reeds zoover gevorderd was, dat zij nu wel gereed zal 

 zijn om de zooiogen te ontvangen , die van de uitstekende , daar liun 

 aangeboden gelegenheid gebruik willen maken. 



Men begrijpt dat eene inrichting , op zoo groote schaal daargesteld , 

 ook veel geld gekost heeft en voortdurend kosten moet. Dr. dohrn 

 schat de kosten der eerste oprichting op 250.000 francs en de jaar- 

 Igksche uitgaven op 25.000 a 40.000 francs. Hij zelf heeft den moed 

 gehad zijn geheele vermogen daarvoor te gebruiken , maar bovendien 

 heeft hij een subsidie ontvangen van de duitsche en van de pruissische 

 regeringen, terwijl hem er ook een door de italiaansche regeering is 

 toegezegd. Een gedeelte der jaarlijksche uitgaven hoopt hij vooreerst 

 te dekken door de aquarien in het benedengedeelte van het gebouw 

 voor de bezichtiging door het publiek tegen een intree-prijs open te 

 stellen. In de tweede plaats worden de tafels en daarmede de gelegen- 

 heid tot werkzaamheid verhuurd , hetzij aan bg zondere zooiogen , of 

 aan regeeringen , of aan besturen van maatschappijen, die daarmede het 

 recht erlangen aan personen, die zij hiertoe aanwijzen, zulk een tafel 

 gedurende een zekeren tijd in gebruik te geven. De huur van een 

 tafel per jaar kost 2000 francs. De pruissische en de italiaansche 

 regeeringen zullen elk twee tafels voor hare rekening nemen. 



Wat de bibliotheek betreft , zoo hoopt Dr. dohrn deze voor een 

 deel door geschenken bijeen te brengen. Hij heeft zich daartoe tot de 

 uitgevers in Duitschland gewend en van hen reeds zeer vele der bij 

 hen verschenen zoologische werken ontvangen. Ook vele zooiogen heb- 

 ben hem hunne geschriften gezonden, niet enkel duitsche en italiaan- 

 sche , maar vooral ook engelsche en amerikaansche : owen , huxley , 



DAUWIN , ALLMAN , LUBBOCK , de beide AGASSIZ , DANA 6. a. 



Hopen wij , dat ook hier te lande dit goede voorbeeld door schrij- 

 vers en door uitgevers zal gevolgd worden, en dat ook zoowel onze 

 regeering als onze volksvertegenwoordiging genoegzaam doordrongen 

 zullen zijn van het besef, dat, willen wij waardiglijk onzen rang in 

 de rij der beschaafde volkeren ophouden, ook wij niet geheel mogen 

 achterblijven waar het de bevordering en uitbreiding der wetenschap 

 geldt. Noblesse oblige. Eenmaal nam onze natie eene eerste plaats in 

 onder de overige Europeesche volken. Het was hetzelfde tijdperk, 

 waarin ook bij haar de wetenschap in het hoogste aanzien was. Be- 

 kennen wij het, wij zijn zeer gedaald. Eene herwinning onzer poli- 

 tieke stelling is evenmin mogelijk als wenschelijk, maar wat wel mo- 



