VKEEMDE PLANTEN IN NEDERLAND INHEEMSCH GEWORDEN. 157 



5°. Het allermerkwaardigst en, op dit oogenblik, het meest, doch 

 niet in al zijn deelen bekend voorbeeld van verre verspreiding eener 

 vreemde plant, is dat van de zoogenoemde Waterpest {Elodea cana- 

 densis of Anacharis Alsinastrum) , afgebeeld in de Annales des Sciences 

 naturelles^ 3^ Serie XI, Botanique p. 66 — 77, pi. I, en Botanische Zei- 

 tung 1858, p. 313—317). Zoover de berichten reiken is de plant het 

 eerst in 1836 bemerkt in Engeland. Thans komt zij daar en in Ierland 

 veelvuldig voor. Zoo ook in Frankrijk, waar zij in 1850 door decatsne 

 nit Engeland ontboden is en op enkele plaatsen in de wateren bij 

 Parijs geplaatst, vanwaar zij zich heinde en verre verspreid hoeft. In 

 1868 is zij zelfs geheel in het zuiden bij Grenoble en Avignon aange- 

 troffen. In België had de kruidkundige scheidweiler het in 1858 uit 

 Engeland laten komen en komt zij nu bij Brussel en Gend veel voor. 

 In ons land werd zij in 1862 in het 3*^ Deel der Flora van Nederland 

 door den Hoogleeraar c. a. j. a. oudemans nog niet vermeld; maar zij 

 schijnt reeds vóór dat jaar bij Utrecht ' kunstmatig geplant en zich 

 zeer sterk verbreid te hebben , tot groot nadeel van de scheepvaart 

 aldaar. Thans wordt zij gevonden bij Nymegen , Arnhem , Velp , Bram- 

 men , Zwolle , Groningen , 's Graveland , Leiden en bij de sluizen te 

 Muiden , bij Haarlem en in den Haarlemmermeerpolder , in Noordbra- 

 bant enz. enz. Volgens de Schlesische Zeitung van 3 Oct. 1868 heeft zij 

 zich uit den Hortus te Breslau in alle de Silesische wateren verspreid. 

 Bij Stettin is zij sedert 1866 bekend, en ook uit den Hamburger plan- 

 tentuin is zij , op eene onverklaarbare wijze , in het Alster-bassin en 

 in de stads grachten overgegaan en vervult thans uitgebreide streken. 

 Zij komt ook bij Dresden voor. Ongeveer in 1856 is zij door den opper- 

 tuinier der Augustinsche Gartnerei , bij het wildpark te Potsdam , in 

 het daar aanwezig aquarium uit den plantentuin te Breslau ingevoerd 

 en, op eene niet bekende wijze, naar Charlottenburg en vandaar met 

 groote snelheid in de aangrenzende wateren en de Havel verspreid, en 

 later langs den ganschen loop dezer rivier, van de Mecklenburgsche 

 grenzen af tot aan hare uitmonding in de Elbe, en in alle met de 

 Havel in verband staande wateren. 



Het opmerkelijkst hierbij is , dat men , althans in ons land , alleen 

 de vrouwelijke plant kent, zoodat de vermeerdering door zaden hierbij 

 onmogelijk is. 



^ Journal de hotanique neérlandaise I (1861), p. 29 — 32, 



