164 HALLUCINAÏIEN EN VERWANTE VERSCHIJNSELEN. 



stations , die den zenuwstroom kunnen doorlaten of ophouden , al naar 

 gelang van bijkomende omstandigheden , zoodat deze dan eens de her- 

 senen wel, dan weder niet bereikt. Deze zenuwen zijn het die zich in 

 de inwendige organen, in het hart, het bloedvaatstelsel, het spijsver- 

 teringskanaal enzv. verbreiden, deelen die in eene onophoudelijke be- 

 weging zijn en derhalve voortdurend indrukken ontvangen , maar welke 

 in den volkomen gezonden staat des lichaams niet tot den zetel van 

 het bewustzijn worden voortgeleid, dan hoogstens als onbestemde ge- 

 waarwordingen , als b. V. die van honger , waardoor wel begeerten wor- 

 den opgewekt, maar geen voorstellingen die beantwoorden aan den 

 gemaakten indruk. Toch is het juist dit gedeelte van ons zenuwstel- 

 sel, hetwelk door het verband, waarin het, — zij het dan ook meer 

 middellijk , — met de hersenen staat , de belangrijkste rol speelt by 

 vele der verschijnselen, waarop wij beneden nader de aandacht zullen 

 vestigen. 



Men zoude het menschelijk organisme kunnen vergelijken bij eene 

 federatieve republiek met een zeer groot getal van gemeenten, die elk 

 haar eigen bestuur en telegraaf kantoor hebben , terwijl het centraal- 

 bestuur en hoofdtelegraafkantoor rechtstreeks alleen met de grenzen 

 in verband staat en vandaar de berichten ontvangt omtrent hetgeen 

 er in het buitenland voorvalt, om vervolgens bevelen uittezenden naar 

 de verschillende troepen-afdeelingen , die nabij de grenzen geposteerd 

 zijn. Onder gewone omstandigheden staan de gemeente-telegraaf kantoren 

 in geen of slechts in een zeer gering verband met het hoofdtelegraaf- 

 kantoor, en het centraal-bestuur ontvangt daarom geene of slechts 

 duistere en verwarde berichten uit de gemeenten en bemoeit zich wei- 

 nig met de gemeente-zaken. Het heeft trouwens ook te veel te doen 

 met de buitenlandsche aangelegenheden, om daaraan veel aandacht te 

 kunnen wijden. Ontstaat er echter in eene der kleine gemeenten een 

 oproer, dan wordt daarvan plichtmatig kennis gegeven aan het hoofd- 

 bestuur, ofschoon meestal in zeer onduidelijke termen, want de ge- 

 meente-telegrafisten doen in bedrevenheid ver onder voor de grens- 

 telegrafisten , en de berichten kunnen bovendien alleen langs eenen 

 omweg worden gezonden , waarop zij nog verscheidene telegraaf kanto- 

 ren te passeeren hebben. In zulk een geval laat zich het centraalbestuur 

 dan ook wel met de gemeente-aangelegenheden in en oefent invloed 

 daarop uit, doch steeds binnen vaste, door de wet aangewezen gren- 

 zen. Wcderkeerig oefenen de gemeenten echter ook invloed uit op het 



