200 



OTEU DE OUDE BEGRAAFPLAATSEN IN DRENTHE. 



twee steenen sluitsteenen. Zg helpen soms de beide uiterste deksteenen 

 dragen , doch zijn ook dikwijls daartoe te laag , terwijl zij in andere 

 gevallen ook wel niet , of niet meer , onder de deksteenen staan , maar 

 op eenigen afstand. 



Sommige hunebedden bezitten daarenboven een zoogenaamde voor- 

 poort of portaal. Deze bestaat uit twee rijen steenen, kleiner dan de 

 zijsteenen van het hunebed, waartoe de voorpoort behoort; die beide 

 rijen maken een rechten hoek met een der lange, zijden van het hune- 

 bed. Deksteenen vindt men bij de Drenthsche voorpoorten niet , maar 

 in Duitschland schijnen er hier en daar bewaard te zijn gebleven ^ 



Bovendien zijn verscheiden hunebedden omgeven van steenhringen , 

 bestaande uit zware keijen of steenklompen , die op gemiddeld 2 schre- 

 den af stands van elkander geplaatst zijn , en die een vierkanten of 

 ovalen kring vormen , tusschen welken kring en het hunebed zelf eene 

 ruimte van ongeveer drie schreden breedte gelegen is. 



Onderstaande figuur geeft eene schets van zoodanig hunebed. De 



@ Q Q 



Fig. 1. 



Q 



@ Q 



Q 



Grondteekening van een hunebed. 



vierkanten verbeelden de zijsteenen, 8 in de eene, 7 in de andere 

 rij; bovendien ziet men aan elk einde een, mede door een vierkantje 

 aangeduiden , sluitsteen. De grootere cirkels stellen de op de zijsteenen 

 rustende 6 deksteenen voor. Ook een voorpoort, bestaande uit twee 

 rijen steenen, elke van drie, is aangeduid, en ten laatste een steen- 

 kring, die het geheele hunebed omgeeft. 



De zij- en sluitsteenen van een hunebed zijn van onderscheiden vor- 

 men , doch meest aan de binnenzijde , d. i. waar de beide rijen naar 

 elkander toegekeerd zijn, vlakker dan aan den buitenkant, waar zij 



* ACKER STRATINGH. 1. l. bladz, 46. 



