222 



OVER DE OUDE BEGRAAFPLAATSEN IN DRENTHE. 



met onze hunebedden overeenkomen , heet men daar dolmen , d. i. stec- 

 nen tafel, van dol, tafel en moen steen, terwijl op zich zelf staande 

 steenen , — waarvan ongetwijfeld velen niets anders zijn dan overblijf- 

 selen van vroegere dolmens , — onder de namen van peulven , steenen 

 pilaar , of menhir , staande steen , bekend zyn. Aan de] grafheuvels , 



Kg. 14. 



£ ^£/f/ilOflCKEN.-SC 



Hunebed in het ambt Fallinxbostel. Naar klemm. 



die uit los opeengestapelde kleine steenen bestaan, en die men in 

 Schotland , en in navolging der Schotten , ook in Engeland cairns noemt, 

 geeft men in Frankrijk den, zegt men, celtischen naam van galgal. 

 Menigeen zal hier denken aan Gilgal of Galgal bij Jericho , waar , 

 volgens het boek Jozua , hoofdstuk IV , jozua een steenhoop oprichtte 

 van twaalf uit de bedding van den Jordaan opgeraapte steenklompen , 

 en dat waarschijnlyk juist van dien steenhoop zijn naam heeft verkregen. 

 Al de dolmen in Bretagne schijnen vroeger met aarde overdekt , d. i. 

 in heuvels ingesloten te zijn geweest, en er zijn er vele met wie dit 

 nog het geval is , zoo als te Tumiac Locmariaquer , Le Moustoir , 

 Kercado , enz. Tot dezen behooren ook de zoogenaamde grottes aux fees , 



