OVER DE OUDE BEGRAAFPLAATSEN IN DRENTHE. 227 



Drenthsche steenhoopen "de zelve structuyr , lenghte , breete , hooghte 

 en fatsoen hebben als de Reusen Sepulturen in de voorsz. Noortsche 

 Landen," waar ze algemeen aan reuzen worden toegeschreven '. 



Aan de bestrijding van dit gevoelen van picardt wijdde j. h. nun- 

 NiNGH een hoofdstuk van een doorhem in 1714 te Frankfort en Leipzig 

 uitgegeven boek over de oude Westfaalsche grafplaatsen ^. Behalve meer 

 redenen , voert hij er tegen aan , dat de in die hunebedden gevonden 

 menschenbeenderen de gewone grootte hebben. Hij voor zich houdt het 

 er voor, dat de Germaansche bewoners van deze landen van de Romei- 

 nen het verbranden der lijken hebben overgenomen, of misschien wel 

 door dezen daartoe genoodzaakt zijn geworden , — dat de bedoelde monu- 

 menten dan ook gedeeltelijk van hen afkomstig zijn , en van de Hunnen, 

 die , volgens hem , van oude tijden af in Westfalen gewoond hebben , 

 zooals sommige plaatsnamen en de daar aanwezige Hunnenkampen en 

 Hunnenburgten bewijzen. Hij ontkent evenwel niet, dat ook de naams- 

 afleiding van het Groningsch hune , in de beteekenis van 1 y k , gegrond 

 kan zijn; hij meent dat het een het ander niet uitsluit, "want," zegt 

 hij , "waarom zou hunne , in 't algemeen 1 ij k , niet in het bijzonder 

 het lijk van een Hun kunnen beteekenen?" ^ 



Bij het boek van nunningh is een bijvoegsel door j. h. cohausen ^, 

 waarvan o. a. het vierde hoofdstuk inhoudt een gesprek in de Elysee- 

 sche velden tusschen picardt en een ouden frieschen hoofdman sur- 

 BOLD , SORWOLD , die in 783 in een gevecht tegen het leger van karel 

 .den groote bij Haselunne , in Munsterland , zou gesneuveld zijn , en 

 wiens graf in het Hummelinger woud Saarbolds-Haus genaamd wordt. 

 Picardt verdedigt daar zijne meening, maar wordt eindelijk door sur- 

 BOLD van dwaling overtuigd. 



Grondiger en meer wetenschappelijk schreef over de hunebedden 

 JOHAN GEORG KEYSLER. In een uitvoerig opstel , geplaatst in zijne Noord- 



' JOHAN PICARDT, Koi'te beschrijvinge van eenige vergetene en verborgene Antiqui- 

 teten der Proviuciën en Landen, gelegen tusschen de Noord-Zee, de IJssel, Emse en 

 Lippe, enz. Ie druk. in 4o. Gron. 1660; 2e druk in 8o, Gron. 1731. De eerste druk 

 komt zelden voor. 



' JODOCi HERMANNi NUNNINGH, Schuttorpio-Benthemici , J. Cti Canon. Scho' 

 last. Vredensis , Sepulchretum Westphalico-Mimigardico-Genfile. Frcf. et lAps,, 

 1714, in 4o. 



* JOHANNis HENRici COHAUSEN, HUdesio-Saxonis , M. D., Ossilegium historico- 

 physicum ad Cl. viri J. H, Nunninghii Sepulchretum. 



