OVER DE OUDE BEGRAAFPLAATSEN IN DRENTHE. 229 



De Anglo-Saxen geloofden dat zekere cromlech te Ashbury (Berk- 

 shire) de werkplaats was van den mythlschen smid weland , en nog 

 draagt die cromlech den naam van Wayland Smitlis cave. In Cornwall 

 is een steenkring , bestaande , gelijk men gelooft , uit jongelieden , die 

 in steen veranderd werden, omdat zij op zondag dansten, evenals ook 

 Stonehenge van ouds den reuzendans , chorea gigantum , heette. In Bre- 

 tagne heet een groot aantal rechtopstaande steenen te Carnac , die in 

 rijen geplaatst zyn, een leger van heidenen, dat door den Heiligen 

 coRNELius in steen zou veranderd zijn. In Bretagne en in Engeland 

 heeten vele steenhoopen en op zich zelf staande groote steenen dui- 

 velssteenen of duivelstafels, terwyl vele dolmens en crom- 

 lechs in verband gebracht worden met feeën , in Engeland ook met 

 ROBIN HOOD , waarvoor in Frankrijk gargantua in de plaats treedt , 

 terwijl daar de overdekte alleen en grotten vrij algemeen grottes of 

 creux aux fées heeten. Bij uitzondering heet in Bretagne een dolmcn 

 table de Cesar. 



Sporen van de vroegere , door de eerste Christenpredikers en later ^ 

 streng verbodene vereering van deze steenen bleven mede nog lang 

 over. Soms ging men tusschen de steenen door om zich te zuiveren 

 van eene beschuldiging , of met het doel om zich te reinigen , of om 

 zich te vrijwaren van betoovering. Te Colombiers klimmen nog thans meis- 

 jes , die een man verlangen , op den dolmen , genaamd la pierre leve'e , 

 leggen daarop een stuk geld neer, en springen er dan af. De vrou- 

 wen te Croisic dansen om een menhir; met welk doel wordt niet ge- 

 zegd. Misschien zouden bij ons met eenige moeite ook nog wel eenige 

 dergelijke bijgeloovigheden te ontdekken zijn ; het is er toch verre van 

 af dat de beschaving het geloof aan dergelijke zaken, als ik bedoel, 

 zou hebben uitgeroeid; zij heeft by oneindig velen niets anders uit- 

 gericht dan dat men voorwendt er niet aan te gelooven, omdat men 

 schroomt voor dat geloof uit te komen. 



Om tot de meening, dat de hunebedden graven zijn, terug te kee- 

 ren, het is nog zoo lang niet geleden dat die bestemming van de 

 hunebedden , dolmens en cromlechs , zelfs door vele oudheidkundigen 



* Zie bij KEYSLER 1.1. bladz. 13 enz., de bepalingen van het Concilie van Nantes, 

 van het 2e van Arles, van dat te Tours, het 12e en 16e van. Toledo, en dat van Rouen , 

 alsmede een capitnlarium van karel den grooten, de bepalingen van de Koningen 

 EDGAR eu KANUT, en de wetten der Zweden en Gothcn. 



