OVER DE OUDE BEGRAAFPLAATSEN IN DRENTHE. 233 



trokken. Die strijd met de autochtonen of oorspronkelijke inwoners 

 werd door de sage van mond tot mond overgeleverd en nam al gaande- 

 weg meer ongewone en byna bovennatuurlijke evenredigheden aan. 

 Bij onbeschaafde volken , die geen letterschrift kennen , en bij wie 

 alle kennis van vroegere gebeurtenissen en toestanden op de monde- 

 linge overlevering berust, worden die vroegere gebeurtenissen spoedig 

 oud; wat ten tijde van de overgrootvaders geschied is, is bij hen 

 reeds in het halfdonker van den ouden tijd gedompeld. De zucht om 

 het voorgeslacht , waarvan men zelf afstamt , te verheffen , openbaart 

 zich daarbij steeds bij onbeschaafden en half beschaafden zeer sterk , 

 getuigen de wonderbare en ongeloofelijke feiten , die in alle sagen aan 

 de helden van den voortijd worden toegeschreven. Bedenkt men dit, 

 dan is het niet moeielijk te begrijpen , hoe de vijanden , met welke de 

 Grermanen aanvankelijk te kampen hadden en die zij niet dan met 

 moeite overwonnen, in de overlevering weldra verschenen als een volk 

 van verschrikkelijke , bijna bovennatuurlijke wezens , maar die dan toch 

 voor de alles vermogende dapperheid en kracht der voorouderen had- 

 den moeten bukken. Zij werden voorgesteld als van buitengewone 

 lichaamsgrootte , meer dan menschelijke kracht , vreeselijke woestheid 

 en wreedheid , soms zelfs als begaafd met bovennatuurlijke vermogens , — 

 in een woord , het werden reuzen. 



Die reuzen , of liever die volksstammen , die de overlevering weldra 

 tot reuzen omvormde , zijn de Scandinavische Jetten en Tlmrsen , die 

 de Jettegi^afvar hebben gesticht; — het zijn de Riesen en Hünen van 

 Noord-Duitschland , wier gebeenten in de Riesen- en Hunengraber rus- 

 ten ; — het zyn de Hunen van Drenthe , de reuzen van vader picardt , 

 de bouwers van onze vaderlandsche hunebedden. 



Zoo zijn wy dan toch weder tot de reuzen van picardt teruggeko- 

 men. En werkelijk , wanneer men die reuzen slechts duidt , zooals zij 

 moeten geduid worden , namelijk als de wilde volksstammen , die de 

 Germ^anen in Europa vonden en die zg niet dan met veel inspanning 

 konden meester worden en onschadelijk maken , dan is het waar dat , 

 gelijk hg zegt, bijna overal reuzen hebben gewoond, en niet onwaar- 

 schijnlijk, dat die reuzen de stichters der hunebedden zijn geweesb. 



Maar hoe weet men , dat de hunebedden juist door eene v o o r - 

 Germaansche bevolking gesticht zijn? Het zal mijnen lezers niet 

 onbekend zijn, dat men voor de oudste cultuur-geschiedenis des men- 

 schelijkeu geslachts , of liever der verschillende natiën , drie tijdperken 



