OVEU DE OUDE BEGRAAFPLAATSEN IN DRENTHE. 237 



3". De urnen- en beenderenhoopen en de aarden en steenen voor- 

 werpen, die men den afgestorvenen in hunne laatste rustplaats mede 

 gaf, werden in het zand van den bodem des hunebeds, vaak op een 

 daarin gelegden vloer van keijen, begraven, en daarna door een der- 

 gelijken vloer overdekt. 



4". Het geheele hunebed lag bedolven in een heuvel van zand, 

 waarbij naar alle aanzien het uiteinde van het voorportaal vrij 

 bleef, welks opening dan door een sluitsteen gesloten werd. Wel- 

 licht werden sommige hunebedden , voor zij met zand overdekt wer- 

 den , bedolven onder eene laag keijen of grind. In dat geval kun- 

 nen de steenkringen , die men by velen aantreft, gediend hebben tot 

 zijdelingsche ondersteuning van den grindheuvel , ten einde het uitwij- 

 ken naar buiten daarvan te verhinderen. Dit laatste is ongetwijfeld 

 de bestemming geweest van de kringen van groote keijen, waarmede 

 de Engelsehe cairns (Fig. 17) omgeven wareu. Intusschen is dit laat- 

 ste alleen eene gissing. Zekerder is het , naar mijn inzien , dat alle 

 hunebedden in zand- of aardheuvels bedolven hebben gelegen. 



5''. In de hunebedden werd meermalen achtereenvolgens begraven. 

 Waarschynlijk werd dan de ingang van het voorportaal , hetzij deze 

 alleen met een steen gesloten of nog bovendien door aarde overdekt 

 was, geopend, en de urn of de beenderen door het voorportaal in de 

 wijdere ruimte van de grafkamer zelve gebracht, om daar ond^r den 

 keivloer te worden begraven. 



IV. 



Van waar zijn de bouwstoffen , waaruit de hunebedden zijn samen- 

 gesteld, afkomstig, en hoe heeft men daarvan die gedenkteekenen 

 gebouwd ? 



Zij zijn genomen uit den bodem zelven , waarop de hunebedden 

 staan ; de steenen , waaruit zij gebouwd zijn , heeft men op en in den 

 grond der landstreek , waar men hunebedden heeft , gevonden. De bodem 

 van Drenthe is diluviaal ; dit diluvium is het zoogenaamd Scandina- 

 visch diluvium , waarvan een der eigenaardigheden juist die groote 

 steenblokken zijn, als waaruit de hunebedden zijn opgebouwd. De ge- 

 steenten , die men nog in zoo grooten overvloed in het Drenthsche dilu- 

 vium vindt, zijn van denzelfden aard als de blokken, waaruit de 

 hunebedden bestaan; zelfs vindt men daar nu en dan nog in den 



