240 OVEli DE OUDE BEGRAAFPLA.ATSEN IN DRENTHE. 



zyne kracht ook werkelijk wezen mocht, die hem toch niet baten kon 

 zonder de kennis van de splijtings-richting der steenen. Daarbij komt 

 dan in aanmerking het gemak , waarmede de steen , zoo men hem 

 maar goed weet aan te vatten , gespleten wordt door zeer eenvoudige 

 middelen: vuur en water, waardoor de steen brokkelig wordt, hou- 

 ten wiggen , en hamers of kuodsen om mede op de wiggen te slaan. 



Het vervoer der steenen naar de plaats , waar het hunebed zou wor- 

 den opgericht , en waarvan de afstand zelden groot zal zyn geweest , 

 had plaats op rollen van boomstammen. Om den steen werden sterke, 

 van leder gevlochten riemen geslagen , en met deze de steen voortgesleept. 



Waren nu de bouwstoffen bijeen gebracht , dan kon men op tweeërlei 

 wyze te werk gaan. Men kon den deksteen of de deksteenen met de 

 vlakke zijde naar beneden op den grond of op den vlakken top van 

 een opgeworpen heuvel leggen, dan de randen er van ondergraven en 

 in de zoo gevormde kuilen de zijsteenen zetten, waarna men de aarde 

 onder de deksteenen weggroef en de wanden van het hunebed verder 

 voltooide door het invoegen van kleinere steenen. Maar men kon 

 ook op eene andere wijze handelen, en deze schijnt mij toe dat 

 wel de gewoonlijkste zal zijn geweest. Men plaatste eerst de zij- 

 steenen, 't zij op den vlakken grond, 't zij op eene eenigzins op- 

 gehoogde plaats, en wierp dan rondom deze een heuvel op, zor- 

 gende dat ook de ruimte, door het hunebed ingesloten, opgevuld werd. 

 Langs de langzaam afbellende zijden van dezen heuvel werkte men nu 

 de op rollen geplaatste deksteenen al trekkende en duwende naar boven , 

 waarna zij op de zijsteenen werden geplaatst. Dan werd de aarde uit 

 het binnenste van het hunebed weer weggeruimd, en voorts al die 

 werkzaamheden verricht , die den bouw moesten voltooijen. Wanneer 

 men bedenkt , dat de hunebedden toch bestemd waren om in een heu- 

 vel te worden bedolven, dan is deze wijze van handelen allezins na- 

 tuurlijk en voor de hand liggend te noemen. Ik zal verder in geene 

 technische bijzonderheden treden en b. v. aanwijzen, welk gebruik bij 

 dit alles van hefboomen moet zijn gemaakt, — dat men de rollen 

 over mede van boomstammen vervaardigde regels heeft kunnen laten 

 loopen, — hoe men de afgeloopen rollen van achteren wegnam en 

 weder voorlegde, enz. Dat alles kan men zich gemakkelijk voorstel- 

 len , nu de groote zwarigheid : hoe men de deksteenen op de zijsteenen 

 heeft gekregen, — is opgelost. 



