DE HULST. 251 



Het wordt zeer gezocht door draaiers en voor het inleggen van hout 

 (marqueterie) , daar het ook zeer goed kleuren aanneemt. De arbeiders 

 daar te lande verkiezen den hulst voor de stelen hunner dorschvle- 

 gels , daar het eenigzins meegeeft en toch stevig is. Den vlegel zelven 

 of den klop maken zij daar van den meidoorn , den mispel en vooral 

 van den sorbenboom , als men dien krijgen kan '. 



Behalve tot sieraad in onze tuinen, wordt do hulst ook wel gebe- 

 zigd tot het maken van heggen — men ziet dit onder anderen te 

 Staphorst in Overyssel. Uit de binnenste lagen van de schors kan een 

 goede vogellijm gekookt worden. Ik weet echter niet of dit ook bij 

 ons wel geschiedt. Het afkooksel der bladen wordt in België als zweet- 

 drijvend middel , en het poeder der bladen tegen de koorts aangewend. 

 In Westerwolde (Groningen) zijn de hulstkrahhen of hulstthee als een 

 volksmiddel tegen waterzucht bekend. 



NOG IETS OVER 

 TWEE VERDIENSTELIJKE NEDERLANDERS. 



A. C. DE GRAAF. 



De volgende kleine bijdrage moge strekken tot aanvulling van het- 

 geen reeds in dit Album door de Heeren harting en bierens de haa.n 

 over DE DECKER en vlack is medegedeeld. Dat de wiskundigen, tus- 

 schen 1600 en 1700, op eene eigenaardige wijze te werk gingen om 

 hunne geleerdheid aan den dag te leggen, is genoeg bekend. Hiervan 



* De meidoorn of haagdoorn is bij ous genoeg , ook in het wild , te vinden ; de wilde 

 mispel zeldzamer, maar komt toch bij Berg-en-Dal bij Nijmegen, op verscheidene 

 plaatsen in het wild voor , onder anderen door duidelijke doornen van don Mispelaar on- 

 zer tuinen te onderscheiden. De sorbenboom (Sorbus domestica) komt bij ons niet in 

 het wild voor en is zelfs gekweekt hoogst zeldzaam. Waar men in Drenthe niet met 

 vlegels, maar met kromme stokken dorscht, bezigt men daartoe dikwijls het hout van 

 den hazelaar. 



