262 OVER DE EENDEN. 



Als de eenden , van welke soort ook , vliegen , zijn in den regel de kop- 

 pels kleiner dan wanneer de vogels zich op het water bevinden. In 

 de vlucht scheiden zich de leden die vertrouwde vrienden zijn, van 

 de anderen af. Dan tellen de koppels eveneens het grootst getal leden 

 in de volgorde , zooals hiervoor voor de "koppels op het water is op- 

 gegeven. 



Bij de eenden van iedere soort zijn veelal in de koppels de paren, 

 waaruit zij ten deele bestaan, optemerken. De smeenken maken hierop 

 eene uitzondering. Bij de slobben is de scheiding in paren het duide- 

 lijkst waartënemen. De paren in de koppels laten bij die vogels bijna 

 altijd tusschen elkander kleine tusschenruimten. Buitendien vereenigen 

 de paren slobben zich niet altijd tot koppels. 



Bij de eenden, onverschillig van welke soort, die hier broeden, ont- 

 binden de koppels zich in paren, reeds voor dat de legtijd begint. De 

 Westersche eenden voelen de aandrift tot vermenigvuldiging van haar 

 geslacht reeds dikwijls als de vorst is geweken in het begin van Maart , 

 alhoewel haar legtijd , en die van de slobben en krikken, niet voorialf 

 Mei invalt. Even „als bij de ganzen, houden de koppels van eenden 

 van dezelfde soort zich gescheiden. Wel leggen soms eenige eenden 

 van de eene soort bezoeken af bij koppels van eene andere soort, 

 maar geenszins met het doel om er te blijven vertoeven. 



Zeer bij uitzondering treft men in de koppels Oostersche eenden, 

 als zij vliegen, een smeenk of pijlstaart aan, en het is wel wonder- 

 baar dat de eenden dit toelaten. Want hoewel de smeenken veel 

 van de eenden houden, zijn de eenden de smeenken niet zeer genegen. 

 Ook dragen de smeenken de weenkies (Anser alhifrons) meer vriend- 

 schap dan de eenden toe; met de kollen {Anser arvensis) leven alle 

 eenden van welke soort ook in onmin. Zelfs de Westersche eenden 

 houden zich het liefst bijeen, zonder met de Oostersche eenden in 

 eenen vertrouwelijken omgang te treden. Zij zijn echter minder vreemd 

 van elkander , dan de eenden , die tot verschillende soort behooren. 



Dikwijls heb ik opgemerkt, dat er nog verkiezing bij de vogels be- 

 staat in de nabijheid van welken koppel een andere koppel het liefst 

 vertoeft. Koppels van smeenken en teelings vindt men dikwijls dicht 

 bijeen, en eveneens worden de koppels van slobben en krikken veeltijds 

 in de nabijheid van elkander aangetroffen. 



Wat de schuwheid der eenden aanbelangt , men kan ze In dit opzicht 

 in de volgende rei plaatsen : het schuwst zijn , vooral by kouden ooste- 



