OVER DE EENDEN. 263 



wind de smeenken , dan de pijlstaarten , daarna de kreets , dan de Oos- 

 tersche eenden , daarop volgen de slobben , en eindelijk de Wcstersche 

 eenden , die van allen het minst wild zijn. 



Ten opzichte van de smeenken moet ik nog vermelden, dat zij zeer 

 vreesachtig voor de valken en kinderachtig bevreesd voor den donder 

 zijn. Van daar dat de smeenken bij betrokken lucht de meren bezoe- 

 ken, en bij helder zonnig weder daar niet worden aaugetrojffen. De 

 valken toch, en de smeenken, weten dit zeer goed, maken bij zonne- 

 schijn op haar jacht; bg betrokken lucht verschuilen zij zich in het 

 geboomte. 



Barst des voorjaars een onweder los , dan verspreidt de donder eenen 

 zoodanigen schrik onder de smeenken, dat zij haastig vertrekken en 

 dat men haar later soms niet terug ziet komen. 



Vliegen de eendvogels, dan verheffen zich het hoogst in de lucht: 



de smeenken , die bij sneeuw zich nimmer op den grond nederzetten 

 en dan tevens het snelst vliegen, 



dan de pijlstaarten , 



daarna de Westersche eenden, 



eindelijk de slobben , die het laagst van allen vliegen. 



Wat het hoofdverblijf der eenden van verschillende soort betreft, 

 men kan ze in dit opzicht verdeelen in : 



1. die welke meer op het brakke water in de slenken en geulen 

 van het Wad, dan op de meren, poelen, plassen en op de met water 

 bedekte hooilanden vertoeven , zooals dit met de bergeenden , de pijl- 

 staarten , de smeenken , de teelings en Oostersche eenden het geval is ; 



2. die welke meer het zoete water beminnen , en die , als zy het 

 brakke water bij afwisseling bezoeken , in kleine slenken en geulen van 

 het Wad of van den DoUard vertoeven, zooals dit plaats heeft met 

 Westersche eenden, slobben en krikken. 



Onder de sub 1 [genoemde vogels bezoekt de bergeend slechts zelden, 

 en dan gewoonlijk na of bij hevigen storm , de zoete binnenwateren , 

 terwijl de krik sub 2 vermeld, zich veel minder dikwijls dan de slob 

 in het brakke water begeeft. 



Op het Wad vertoeven en leven de Oostersche eenden en pijlstaarten 

 het meest op het opkomende en afgaande brakke water; de smeenken 

 en teelings tevens bg afwisseling ook op den kweldergi'ond. Allen rus- 

 ten bij dag, als het water afebt, dikwijls op de zich boven het water 

 verheffende zandbanken loom en vadzig uit. De Westersche eenden, die 



