264 OVER DE EENDEN. 



op het Wad worden aangetroffen, vertrekken des najaars , als het graan rijp 

 is , bij nacht dikwijls naar binnen , om zich met de voor haar zoo lekkere 

 graankorrels te verzadigen. De Oosterschen zijn dan nog niet aangekomen. 



Vraagt men welke dezer vogels zich in den regel het verst van de 

 kust verwijderen, dan geloof ik daarop te mogen antwoorden, dat de 

 bergeenden en pijlstaarten er genoegen in vinden zich het verst van de 

 kust te verwijderen , dat daarop de smeenken volgen , dan de Oostersche 

 eenden , de teelings en slobben , en dat de krikken , die zelden het 

 brak water opzoeken, zich het dichtst aan de kust houden. 



Zijn de lage hooilanden , die men in de provincie Groningen door 

 den naam van Made- of Medelanden onderscheidt, niet met water be- 

 dekt, dan vindt men eenden van iedere soort als zij zich niet op het 

 brakke water bevinden , bij dag gaarne op de. . meren. Verschuilen die 

 gronden zich onder water dan zijn de vogels bij goed weder op de 

 geinundeerde vlakte te vinden, maar is het weder slecht, dan vlie- 

 gen ze van de Madelanden naar de meren en terug, na op beiden 

 een korten tijd te hebben vertoefd, even als of zij zoeken naar de 

 plaats waar het voor haar het genoeglijkst is , zonder die plaats te kun- 

 nen vinden. Des nachts bezoeken ze de eenzaam gelegen bouwlanden 

 en stoppelgronden ; de Westersche eenden houden zich dan ook dik- 

 wijls in de daartusschen liggende slooten op. 



Als de Oostersche eenden op de meren aankomen, vertrekken ze des 

 nachts, even als de Westerschen, gaarne naar de boekweit-velden , om de 

 korrels van dat gewas te zoeken. De westersche eenden gaan des nachts 

 te gast bij haver, garst, tarwe, paardeboouen , rogge. Zij eten alleen 

 de graankorrels , het gras en bladeren niet. Kleine aardappels zoeken ze, 

 tijdens het rooien, des nachts van het veld op. Eenden van elke soort 

 smullen gaarne eendenkroos , dat drijvende dikwijls het zoete water met 

 een groen kleed bedekt, en van de zaden van zeewieren , die de vloed- 

 stroom in zijn brak water rusteloos heen en weder voert. De pijl- 

 staarten en teelings eten tusschenbeido gras , maar minder veel dan 

 smeenken. De laatsten beminnen bovendien bladeren van melkplan- 

 ten, zoo als van motijzel, zeugijzel (Sonchus oleraceus , S. arvensis 

 van hondebloemen {Taraxacum officinale). Op het Wad zoeken de Oos- 

 tersche en Westersche eenden gaarne voor haar voedsel kleine moUus- 

 ken , met tweekleppige of niet gewondene schelp , en in het zoet en 

 brak water vischkuit , insekten , wormen , larven en andere diertjes. Alle 

 eenden maken jacht op kleine vischjes , maar slobben het meest. Als 



