OVER DE EENDEN. 269 



bergeenden, van welke de woerd het wijfje zelden voor eenen zeer 

 korten tgd verlaat, zich om zijn vrouwtje niet meer te bekommeren. 

 Ook duldt dan het wijfje zijne tegenwoordigheid bij het nest niet meer. 

 Hij vertrekt naar elders in den omtrek , en soms verwijdert hij zich 

 wel op een half uur afstands van zijne vrouw, die hg vroeger zoo lief 

 had , en van zijn toekomstig kroost met hetwelk hij nimmer kennis 

 zal maken. Men vindt dan hier en daar de woerden des daags in poelen 

 of meren dikwijls bijeen. In het begin van Juni 1872 vertoefden in 

 de kom van de kooi te Zoltkamp meer dan 30 woerden van Wester- 

 sche eenden, die elders broedden. 



Des avonds vertrokken zij naar elders , om des morgens in de kooi 

 terug te komen. Het was aangenaam te zien, hoe die prachtige en 

 toch zoo schuwe vogels zich in het water amuseerden. 



Als de jongen na 27 of 28 dagen broedens het ei hebben verlaten, 

 spoedt de moeder zich onverwijld met haar kroost naar hot water. 

 Daar leven en groeien zij van kleine diertjes en teedere plantendeelen. 

 Zij schijnen genoegen te vinden in het vangen van insekten, die haar 

 voorbij vliegen, en van kleine diertjes die in het water leven. Dierlijk 

 voedsel hebben ze noodig. De moeder doet alle moeite om de jongen 

 bijeen te houden. Vlug als zij zijn, vinden zij het genoegelgk van de 

 koppel af te dwalen, en om dan door piepen aan hare moeder kennis 

 te geven waar zij zich bevinden. 



Gaarne vertoeven de oude Westersche eenden , ook des daags , met 

 hare jongen als zij grooter zijn geworden in de slooten en afwateringen 

 tusschen haver , gerst , tarwe en andere gewassen , waarvan zij de graan- 

 korrels zeer smakelijk vinden. Hier worden ze door de jagers, tegen 

 den tijd dat zij kunnen vliegen, vervolgd. 



Zijn de jongen zoo groot dat zij kunnen vliegen , dat ruim twee maan- 

 den na hunne geboorte het geval is, dan vertrekt de moeder met hen 

 naar de veenputten, plassen, poelen en meren, werwaarts de wijfjes 

 van de slobben en krikken en soms ook van de eenden, onverwgld 

 nadat de jongen de eierschaal hebben verlaten , met hare jongen zich 

 begeven. 



Spoedig nadat de jongen vluchtig zijn geworden, worden ze door do 

 moeder voor wie de ruitijd begint verlaten of de jongen verlaten haar. 

 Deze ruitijd valt voor de westersche eenden , de slobben en de krikken 

 ongeveer op denzelfden tijd in. Hebben ze jongen, dan is de ruitijd later , 

 dan wanneer zij kinderloos zijn gebleven. In het eerste geval ruit het 



