270 OVER DE EENDEN. 



mannetje iets vroeger dan het wijfje. In het laatste geval neemt de 

 ruitijd voor beiden ongeveer te gelijk een aanvang. Worden hare eieren 

 vóór het broeden weggenomen, dan legt ze nog eens een voldoend ge- 

 tal , en nu is het zeker dat de jongen later dan anders vluchtig worden 

 en dat de ruitijd later dan anders aanvangt. 



De ruiende vogels kunnen dan, dewijl zij in eens de slagpennen 

 verliezen , voor den tijd van ruim een maand niet vliegen. Zij verschui- 

 len zich dan aan de randen van de meren , van poelen , van veenput- 

 ten, in het riet, in biezen of tusschen de hooge waterplanten, en wel 

 het liefst op die plaatsen , waar het water zoo ondiep is , dat zij , als 

 zij zulks verkiezen , met de voeten op den grond kunnen rusten , zoodat 

 het onderste deel van haar lichaam pas het water raakt. Het verlies 

 der vederen maakt haar te gevoelig voor de koude, om het aange- 

 naam te vinden dat het koele water altijd met haar lichaam in aan- 

 raking komt. 



Worden de slagpennen getrokken, dan is voor den aangroei dier 

 pennen , opdat zij kunnen vliegen , vijf weken , opdat zij goed kunnen 

 vliegen , zes weken noodig. 



Dewijl de meren in den regel aan de westzijde met rietboorden , bie- 

 zen of hooge waterplanten bezet zijn, vindt men in den ruitijd aan 

 dien kant veelal de eenden, slobben en krikken. Zij bezoeken alsdan 

 de oevers niet, waar geene planten aanwezig zyn, waartusschen zy 

 eene veilige schuilplaats kunnen vinden. 



De mannetjes en wijfjes houden zich gedurende den ruitijd geschei- 

 den. De eene weet niet waar de andere zich bevindt. Ieder leeft en 

 zorgt voor zich zelven, om zich zoo veel mogelijk , in haren weerloozen 

 toestand , aan de haar omringende gevaren te onttrekken. Is de ruitijd 

 verstreken, heeft de natuur de mannetjes en wijfjes den verloren veder- 

 dosch terug geschonken , dan zoekt later het mannetje het wijfje , volgens 

 sommigen het wijfje het mannetje, die elkander vermoedelijk aan de 

 stem herkennen, weer op. De ouden voegen zich niet weder by de 

 jongen. De band der liefde , die vroeger de moeder met hare kinderen 

 vereenigde, is met het ruien verbroken, en als men een wijfje met 

 jongen, die vliegen kunnen aantreft, is het zeker, dat het wijfje den 

 ruitijd nog niet is ingetreden. 



Als ik beweer dat ieder woerd zijn eend aan het geluid herkent , 

 dan zal het noodig zijn dit te bewijzen. Zoo als later zal worden be- 

 schreven , vangt men , als de meren geheel met ijs bedekt zijn , maar 



