288 DE ONDERZEESCHE VULKAAN VAN TERCEIRA. 



Tot ZOO ver gaan de berichten aangaande dit opmerkelijk vulkaniscli 

 verschijnsel. Daaruit schijnt te blijken , dat er geene aanmerkelijke 

 en duurzame , bodem verheffing heeft plaats gehad , zooals vroeger te 

 Santorin. Heeft er al werkelijk gedurende de uitbarsting eene ophef- 

 fing van den bodem plaats gehad, dan moet deze later weder gedaald 

 zijn. Het schijnt wel, alsof zich op den bodem der zee een krater 

 heeft gevormd, waaruit eene ontzaglijke massa steenen is uitgewor- 

 pen, en dat deze krater zich later weder gesloten heeft en alleen door 

 nauwe spleten nog bewijs geeft van vulkanische werkzaamheid. Een 

 nauwkeurig onderzoek van den bodem der zee zal daarover alleen nader 

 licht kunnen verspreiden. 



De geheele eilandengroep der Azoren is van vulkanische geaardheid. 

 Hiervan vertoonen zich overal onmiskenbare sporen. Op het eiland 

 San-Miguel bevinden zich nog vele heete bronnen. De piek op het 

 eiland Pico, tusschen 7000 en 8000 voeten hoog, is een nog werk- 

 zame vulkaan. Op het eiland Terceira zelf ontstond in 1761 eennieuwe 

 vulkaan, de Bagacina-piek , die nog tot op dezen tijd toe rook en gas 

 uitstroomt. 



Men heeft vroeger de groepen der Azorische en Canarlsche eilanden 

 wel eens gehouden voor de overblyfsels en uitstekende toppen van 

 een groot eiland, hetwelk dit gedeelte des Atlantischen Oceaans in- 

 nam en later in de diepte verzonk. Men bracht dit in verbindtenis 

 met het verhaal , hetwelk bij plato reeds voorkomt , dat zich ten wes- 

 ten van de zuilen van Hercules ver in den Oceaan een ontzaglijk 

 groot eiland zou bevinden , aan hetwelk men den naam van Atlautis gaf. 

 De vulkanische gesteldheid van den grond op de Azorische eilanden 

 en het jongst geleden vulkanische verschijnsel in de zee nabij Terceira 

 maken echter de bewering van alexander von humboldt en von buch 

 veel waarschijnlijker; namelijk dat deze eilanden door onderzeesche 

 vulkanische uitbarstingen, eerst in een bctrekkelyk laten tijd, van deiv 

 bodem der zee omhoog zijn omhoog geheven. 



