EN DE VALLENDE STERREN VAN 27 NOVEMBER 1872. 303 



worden eerst ziclitlbaar , wanneer zij , naarmate van hare meerdere ot 

 mindere grootte en helderheid , op grooteren of kleineren afstand , onder 

 het bereik komen van ons gezichtsorgaan. Dit neemt echter niet weg 

 dat de richtingen der beweging van hetzelfde punt schijnen uit te 

 gaan , zoodat de banen , rugwaarts verlengd , allen naar hetzelfde punt 

 leiden , dat dan het radiatiepunt is. 



Uit opvolgende waarnemingen is het gebleken, dat de Augustus- 

 groep telken jare terugkeert, of liever, dat zich op de plaats, waar de 

 aarde zich dan in hare baan beweegt, ten allen tijde lichamen voorhanden 

 zijn, die aanleiding tot dit verschijnsel geven. Die groep moet dus 

 als een ring beschouwd worden, diei door de aarde en haar baan op 

 dien tijd wordt doorsneden. 



De Novembergroep vertoont zich om de 33 jaren het sterkst en wordt 

 eenige jaren achtereen met toenemende en afnemende sterkte waarge- 

 nomen , waarna dan gedurende eenige jaren hot verschijnsel minder in 't 

 oogvallend is , en er geene buitengewone menigte worden waargenomen. 

 Het schijnt derhalve, dat er een groep of een stroom dezer lichamen 

 bestaat van zulk eene uitgestrektheid, dat zij drie of vier jaren be- 

 hoeft om op hare baan de plaats te doorloopen , waar de aarde 

 omstreeks den 12^^^" November zich bevindt. 



"Wij moeten dus denken aan eene lang uitgerekte niet breede massa 

 van kosmische lichamen, die zich in omstreeks 33 jaren om de zon 

 bewegen, en zich niet tot een' ring hebben gevormd en dus niet de 

 geheele baan vullen. 



Men heeft , evenals van de planeten en kometen , de loopbanen 

 dezer stofmassa's bepaald, en dit heeft aanleiding gegeven, dat men in 

 den laatsten tijd eene belangryke schrede heeft vooruit gedaan , zoo- 

 wel ter verklaring van deze in haren aard nog steeds onbekend ge- 

 blevene meteoren , als ook van het wezen der kometen , omtrent wier 

 eigenlijk wezen men ook nog weinig met zekerheid wist te zeggen. 



De overeenkomst tusschen de elementen der banen dezer meteorieten 

 en van sommige kometen brachten den Italiaanschen sterrenkundige 

 scuiAPAiiELLi , hoogleeraar te Milaan , op het denkbeeld, dat er verband 

 tusschen beide moest bestaan. 



ScHiAPARELLi deelde zijn gevoelen mede aan zijn beroemden landge- 

 noot,' SECCHI, directeur van het Observatorium te Rome, in eenige 

 brieven , die weldra in 't licht kwamen en aller belangstelling in hooge 

 mate verwierven. 



