DE STRUISVOGELS VAN EDÜARD MOHR. 



Aan het verhaal der reis van edüa.rd mohr in de binnenlanden van 

 znidelijk Afrika, geplaatst in petermann's Mittheüungen , 1871, H. V, 

 ontleenen wij het volgende , waaruit de gemakkelijkheid blijkt , waar- 

 mede Struisvogels niet alleen getemd kunnen worden , maar dat zij 

 dan bewijzen geven eener groote mate van aanhankelijkheid aan hun- 

 nen heer en tevens van een goed geheugen. 



Mohr verhaalt dan (p. 163), dat hij vier jonge struisvogels ontving , 

 die pas uit het ei gekomen waren en die zich weldra zoo aan hem 

 hechtten, dat zij hem overal volgden. Ook vertoonden zij niets van de 

 vrees voor menschen , welke aan de in het wild levende struisen in 

 hooge mate eigen is. Deze vogels waren zijne trouwe begeleiders op 

 zijne reis. Reeds had hij in hun gezelschap 500 E. mijlen gemarcheerd , 

 toen zijn leger in eene woeste streek des nachts door Hyaena's en 

 Chakals verontrust werd. Hierdoor werden zijne gevederde reisgenoo- 

 ten verjaagd , en hij moest zonder hen verder trekken. Doch negentig 

 dagen later vond hij hen weder en de vogels herkenden hem terstond. 

 Het bleek toen, dat zg na zijn vertrek weder gekomen waren op de 

 plaats waar zijn wagen gestaan had. Eenige bosjesmannen, die hem 

 vroeger , toen hij zich in het land der Makalakka ophield , hadden lee- 

 ren kennen, hadden hen daar gevonden en naar het hoofd van de 

 Babas-kraal teruggedreven. 



Met een dezer vogels , een grooten eenjarigen haan , is mohr later 

 tot aan Potchefstroom gemarcheerd. In het geheel legde hij en zijn 

 gezelschap minstens 1200 mijlen af. Te Potchefstroom moest hy hem 

 echter wegschenken , omdat hij vreemde spannen ossen en paarden op 

 den weg schichtig maakte , hetgeen tot vele onaangenaamheden aan- 

 leiding gaf. Het toeval wilde evenwel, dat mohr den vogel later weder 

 ontmoette , toen hij zich op reis naar Durban nabij den Renan-pas 

 bevond. Dadelijk herkende hij den wit geschilderden wagen van mohr 

 onder de overige, liep er op toe en liet zich door zijn ouden meester 

 voederen. De nieuwe eigenaar had later de grootste moeite om hem 

 weder weg te voeren. hg. 



