EEN MELOGRAAF. 323 



bezit. Het is de chemische werking van den stroom, welke ons 

 daartoe kan doen geraken. Van de menigvuldige voorbeelden dier 

 werking zij het mij vergund hier één iets nader te beschrijven. De 

 lezer zal spoedig bemerken waarom ik juist dit koos. 



Een koperen plaat zij geleidend verbonden met de negatieve pool 

 eener galvanische batterij. Daarop zij een stuk papier geplaatst, dat 

 doortrokken is met eene oplossing van zeker zout, in den handel on- 

 der den naam van geel bloedloogzout bekend. Als men nu een me- 

 talen stift , die met de positieve pool derzelfde batterij verbonden is , 

 met het papier in aanraking brengt , dan gaat de stroom van de 

 battery door het papier en brengt op de plaats der aanraking eene 

 kleuring daarvan te weeg. De aard der kleur hangt af van het metaal , 

 waaruit de spits bestaat. Is deze van ijzer, dan verkrijgt men een 

 blaauwe , is zij van koper , dan een bleekroode, en is zij eindelijk van 

 een minder bekend metaal , kobalt , vervaardigd , dan ontstaat er 

 een bruine stip. In elk geval verkrijgt men door de stift over het 

 papier te bewegen of door het papier zelf voort te schuiven , terwijl 

 de spits onbewegelijk blijft, een streep in plaats van een stip. Het 

 is zeker bijna overbodig te zeggen , dat er bij dit alles volstrekt niets 

 zichtbaar wordt, als de geleiding tusschen de plaat of de spits en de 

 batterij ergens is verbroken. 



Mij dunkt de lezer zal zich nu gemakkelijk de inrichting kunnen 

 voorstellen van het werktuig, dat een op een klavier gespeeld mu- 

 ziekstuk opschrijven kan door de chemische werking van den elek- 

 trischen stroom. Ik zeg het werktuig, want zulk een bestaat werke- 

 lijk. Het is te Weenen in de Italiaansche afdeeling der tentoonstel- 

 ling aanwezig. Daar ziet men een eenvoudig harmonium, dat velen 

 onopgemerkt voorbij gaan. Bij zijn eenigzins verouderden vorm en ook 

 overigens zeer bescheiden uiterlijk is dit niet te verwonderen. Toch 

 zegt een daaraan gehangen kaart, dat het opschrijft wat er op ge- 

 speeld wordt en daarnevens ziet men eene proeve van zijn schrift, 

 met de vertaling — als men het eens zoo noemen wil — van dit 

 schrift in gewone muzieknoten. 



Wie het een en ander van nabij beziet, bemerkt spoedig hoe dit 

 schrift verkregen wordt. Tusschen twee metalen rollen ziet hij een 

 breede papierreep uitkomen , en begrijpt lichtelijk , dat als een dier 

 beide door het raderwerk, waarmede zij in verbinding staat, wordt 

 rondbewogen , het papier daardoor vooruitgeschoven moet worden. 



21 * 



