324 EEN MELOGRAAF, 



Een groot aantal spitsen van metaal drukken daarbg het papier tegen 

 de onderste rol aan. Zij zijn in de breedte van het papier nevens 

 elkaar geplaatst, maar raken elkander niet. Het papier is eenigzins 

 vochtig; het is doortrokken met eene oplossing van het zoo even reeds 

 genoemde bloedloogzout en van nog een ander zont, dat het geheel 

 uitdroogen belet. Het mag namelijk niet geheel droog worden; want 

 dan zou de elektrische stroom daarin niet de straks beschreven kleur- 

 verandering kunnen voortbrengen. De spitsen zijn nu door geleiddra- 

 den zoo met het toetsenwerk van het instrument in verbinding gebracht , 

 dat telkens als een toets neergedrukt wordt er eene geleiding ontstaat 

 tusschen de positive pool van de nevens het werktuig geplaatste gal- 

 vanische batterij en één der spitsen. De koperen rol is voortdurend 

 in geleidende verbinding met de negatieve pool der batterij. Er moet 

 dus, bij het neerdrukken van elke toets een teeken op eene voor elk 

 bepaalde plaats van het papier ontstaan, en, wanneer het raderwerk 

 in gang gebracht is, dan volgen die teekens elkander op het papier 

 of vergezellen elkander , zoo als de toonen van het muziekinstrument. 

 Dit heeft een omvang van vyf octaven, en er zyn dus een en zestig 

 spitsen nevens elkaar. Om nu van elk der teekens te kunnen her- 

 kennen tot welke noot het behoort, om het schrift te kunnen lezen, 

 heeft men verschillende hulpmiddelen. Ten eerste gaat het papier be- 

 halve tusschen de twee genoemde, nog tusschen twee andere rollen 

 door; een daarvan is voorzien van regelmatig over de oppervlakte 

 verdeelde uitsteeksels , die op het papier evenwijdige stippellijnen doen 

 ontstaan, muziekbalken als 't ware. Maar dit was den uitvinder nog 

 niet genoeg. Hij heeft bovendien elke spits , die met een zwarte toets 

 in verbinding staat , niet zoo als de overige van ijzer maar van geel 

 koper gemaakt, zoo dat de halve toonen niet door blaauwe maar door 

 bleekroode teekens aangeduid worden. Vervolgens verschijnen de tee- 

 kens voor de toonen uit de tweede octaaf op dezelfde plaats als de 

 overeenkomstige van de eerste, maar zijn door een daarnevens loopend 

 bruin streepje — van een kobaltstift — daarvan onderscheiden. Dit 

 is evenzeer het geval met die van de vierde en vijfde octaaf. Voor 

 de goede en zekere werking van den toestel is het namelijk van 't 

 uiterst belang dat de papierreep niet te breed behoeve te zijn. Men 

 begrijpt zeker dat door de laatstgenoemde inrichting die breedte slechts 

 weinig meer dan drie vijfde behoeft te bedragen van wat zij zonder 

 deze zou moeten wezen. 



