EEN MELOGIRAAF. 325 



De maat moet ook nog worden aangegeven. Daartoe zijn aan weers- 

 zijden van de schrijfkam — er is wel geen passender naam voor de 

 naast elkaar geplaatste spitsen te bedenken — nog een paar afzon- 

 derlyke spitsen geplaatst van een bismuth-koper mengsel; die door 

 den stroom geel gekleurde teekens leveren. Deze zijn niet met de 

 toetsen , maar met een afzonderlijke inrichting verbonden , die den 

 speler veroorlooft met den voet, op de maat af, de stroombaan voor 

 deze spitsen voor een oogenblik te sluiten om op het papier te ver- 

 krijgen wat hier de gewone maatstrepen vervangt. Indien men dit 

 liever wil, kan dit "maattrappen" ook op eene andere plaats door de 

 hand van een helper, of ook nog door een metronoom geschieden. 



Wat zegt nu de muziekliefhehbende lezer — wie dit niet is zal 

 mij wel niet tot hiertoe hebben gevolgd, — van dezen muziekste- 

 n o graaf, zoo als men het werktuig zou kunnen noemen, van dezen 

 melograaf, zoo als de uitvinder het noemt? 



Misschien doet hij my wel de eer om , alvorens mijne vraag te be- 

 antwoorden, te willen hooren wat ik er van denk. 



Och, dat is niet moeijelijk te zeggen; maar in ernst en zonder 

 eenigen zweem, van échaiige de j^oUtesses gesproken : wat de lezer er 

 van denkt is mijns inziens voor den uitvinder en zijn werktuig van 

 veel meer belang , dan mijne opinie. Alle werktuigen als het boven 

 beschrevene toch hebben dit eigenaardige , dat zij bij eene eerste uit- 

 voering aan allerlei kleine gebreken en tekortkomingen lijden , die , 

 wanneer zich de uitvinder en vervaardiger door het gebruik , niet van 

 een , maar van een aantal verschillende personen , kan laten voorlich- 

 ten, onder zijne handen verdwijnen, allicht zonder eenige uitwendig 

 merkbare verandering van zijn werktuig. Zal het, aanvankelijk slechts 

 hier en daar, in gebruik worden genomen? Ziedaar naar 't mij voor- 

 komt de levenskwestie van het werktuig. Zoo als 't nu is , kan dit 

 zeker het geval zijn, en dan heeft het zeker een breede toekomst. 



*'Welke musicus zal zich willen afgeven met het schoonmaken on 

 vullen van eene galvanische batterij ?" 



Och , er zijn er , die eens gevuld een half jaar en langer goed wer- 

 ken, als men er van tijd tot tijd slechts een beetje water bij doet! 



Neen , neen : van nu af aan kan geen musicus meer klagen , dat 

 zijne schoonste gedachten in zijne fantaisie verloren gaan. Hij heeft, 

 als hij wil , den melograaf tot zijn dienst. 

 Haarlem, Sept. 1873. 



