330 



OVER HET VERMEEHDERD GETAL VAN OMGELUKKEN 



Onmiskenbaar is hieruit eene geregelde toename van ouweders sedert 

 1834 optemerken. Deelt men het tijdperk van 1834—1869 in drie deelen, 

 elk van 12 jaren in overeenstemming met de opgaven vroeger vermeld , 

 dan treft men voor 1834—1845 gemiddeld 12,75, voor 1846—1857 

 gemiddeld 19, en voor 1858—1869 gemiddeld 21,5 onweders per jaar aan. 



Dergelijke waarnemingen omtrent het getal der onweders zijn in de 

 anders uitvoerige waarnemingen van München op het Met. Instituut 

 te utrecht voorhanden, niet opgenomen. 



Evenmin ben ik er in geslaagd omtrent dit natuurverschijnsel te 

 Londen opgaven te erlangen. 



Of er in ons vaderland eene vermeerdering van onweders plaats 

 vindt, durf ik niet aannemen. Immers volgens de waarnemingen op 

 het Met. Inst. te Utrecht gedaan vielen er aldaar 



in 1859. . 



. . 35 



onweders. 



1860. . 



. . 20 



55 



1861. . 



. . 28 



55 



1862. . 



. . 16 



55 



1863. . 



. . 11 



55 



1864. . 



. . 9 



55 



1865. . 



, . 34 



55 



in 1866. . 



. . 25 



onweders. 



1867. . 



. . 29 





1868. . 



. . 19 





1869. . 



. . 21 





1870. . 



. . 28 





1871. . 



. . 18 





1872. . 



. . 34 





lagt, 23,3 



onweders per jaar. 



ig optemei 



•ken. 



want in de 



Het gemiddelde dezer 14 jaren bedraagt, 23,3 

 Misschien is eene geringe vermeerdering optemerl 

 waarnemingen van genoemd Instituut in 1868 uitgegeven, komt eene 

 opgave voor der onweersbuijen der voorgaande 20 jaren, ten getale 

 van 415 , hetgeen slechts een gemiddeld cijfer van 20,75 per jaar op- 

 levert. Vergelijkt men echter dit gemiddelde cijfer met dat, opgemaakt 

 uit eene reeks van waarnemingen van den hoogleeraar musschenbeoek 

 ruim een vierde eeuw geleden, dan zoude men tot eene vermeerdering 

 ook in ons vaderland mogen besluiten, want dat gemiddelde is 15,4 

 met een minirmün van 5 onweersbuijen in 1740 en een maximum in 

 1737, van 23 buijen , terwijl men voor 1865 en 72 een getal van 34 

 en voor 1859 van 35 donderbuijen aantreft. 



Intusschen kleeft aan dergelijke waarnemingen, door verschillende 

 personen gedaan, eenige onzekerheid, omdat men niet verzekerd is, 

 dat allen denzelfden regel bij het opteekenen hebben gevolgd '. 



- Zoo kon de waarnemer b. v. als regel hebben aangenomen om een lossen donderslag 

 van eene zijdelings snel voorbijtrekkende donderbiü niet op te teekenen, even als om 



