334 o VEE HET VERMEERDERD GETAL VAN ONGELUKKEN 



nemend getal van onwedcrs de hoofdoorzaak moet zoeken van de meer- 

 dere schaden in de latere 12 — 15 jaren by vroegere jaren opgemerkt. 



Eene vergelijking tusschen het aantal schaden volgens de opgave 

 van ENTWASSER over ' geheel Saksen , on het aantal onweders over 

 Leipzig over hetzelfde tijdvak opgeteekend , toont dit zeer duidelijk aan. 



Belangrijk is de vraag: waaraan de vermeerdering van het aantal 

 onweersbui) en sints de laatste 25 a 30 jaren is toe te schrijven. Als 

 er , volgens het vermoeden door von bezold te München geuit , eene 

 periodiciteit van vermeerdering en vermindering voor dit natuurver- 

 schijnsel bestaat, dan moet die met andere periodieke afwisselingen 

 van andere natuurverschijnselen in verband staan, maar welke? Wel- 

 licht zal de tijd dit geheim later ontsluieren, door een nauwkeurig en 

 algemeen waarnemen en in verband brengen der opgezamelde gegevens. 



Maar als zoodanige periodiciteit niet bestaat, kan dan het toene- 

 mend aantal van onweersbuijen in Saksen , Beijeren enz. aan veranderde 

 plaatselijke omstandigheden worden toegeschreven? 



Ik kan mij moeijelijk zoo iets voorstellen. Dat de plaatselijke ge- 

 steldheid en ligging van eene plaats of land een grooten invloed op 

 het aantal en de hevigheid der onweersbuijen uitoefent , is te zper be- 

 wezen, dan dat daaromtrent twijfel kan bestaan. Maar dat de hier- 

 boven genoemde landen zoo aanzienlijke veranderingen in hunne natuur- 

 lijke gesteldheid, bebouwing enz. in de laatste 30 jaren hebben on- 

 dergaan, dat daaruit de waargenomen vermeerdering van onweders 

 en veroorzaakte schaden te verklaren zoude zijn, kan ik niet wel 

 aannemen. Men hoort somwijlen de meening uiten dat de talrijke 

 spoorwegen, als een net over de landen uitgespreid, wegens het goed 

 geleidend vermogen der ijzeren spoorstaven, de met elektriciteit bela- 

 den wolken tot zich zouden trekken , en de ontlasting of veronzijdiging 

 met de elektriciteit der aarde bevorderen. Maar ik heb nergens bewijzen 

 gevonden , dat de spoorstaven , voortsnellende locomotieven enz. , bij uit- 

 nemendheid boven andere voorwerpen door den bliksem werden getroffen. 



Dat op eene plaats, bv. te Brussel, alwaar volgens eene opgave 

 door den Hoogleeraar melsens mij verstrekt , thans eene ijzermassa van 

 ruim een en twintig millioenen kilo's ijzer aan gas- en waterhuizen onder 

 den grond is vereenigd, aan eenigen invloed op de elektriciteit van 

 den dampkring kan worden gedacht, is wellicht toe te geven. Maar 

 kan men daaraan de vermeerdering van onweersbuijen toeschrijven, 

 als men weet dat lewis weston dillwijn in 1803 als resultaat zijner 



