10 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



in 't noorden zichtbare teruggekaatste zonneschijn. De zonnestralen , die op 

 de ijsvelden in de poolgewesten vallen , worden , als de zon voor eene plaats 

 in die gewesten is ondergegaan , door de oppervlakte van den aardbol onder 

 den horizon teruggekaatst. In groote mate teruggekaatst; want de invals- 

 hoek aan het terugkaatsingsvlak verschilt weinig van 90'', en gekleurd, om- 

 dat de terugkaatsing niet noodzakelijk aan de oppervlakte, maar eerst dan 

 geschiedt, als het licht in het ijs gedrongen is en er dus bij de wederuittre- 

 ding de bekende prismatische kleurverstrooijing moet plaats hebben. 



Waardoor die gekleurde lichtstralen , als zoodanig , in de ruimte zichtbaar 

 worden , verzuimt de schrijver duidelijk aan te wijzen. Wat hij overigens ter 

 ondersteuning van zijne beschouwingswijze aanvoert en hoe hij tracht aan te 

 toonen dat de voor hem gegevene ontoereikend zijn, kan niet in het kort 

 worden weergegeven. ln. 



Chemische werking van het licht. — Prof. draper te New- York heeft , 

 na de verdeeling van de warmtewerking in het spectrum te hebben onder- 

 zocht (zie dit Bijblad, 1872, bl. 81), nu ook die van de chemische wer- 

 king daarin nagegaan. Uit zijne eigene uitkomsten en de vroeger reeds door 

 anderen verkregene, waarvan hij een overzicht geeft {Philosophical Magazine 

 XXXXIV p. 422) leidt hij af dat de ongelijke verdeeling van de laatstge- 

 noemde werking slechts schijnbaar is , dat lichtstralen van elke golflengte 

 chemisch werken , indien zij door de voor ontleding vatbare stof slechts wor- 

 den opgeslorpt. Hij grondt zich daarbij op de volgende feiten. 



1. Als men het spectrum van een flintglasprisma op een geiodeerde zilver- 

 plaat opvangt en zorg draagt dat geen ander licht op die oppervlakte werke 

 noch ook gewerkt hebbe, dan verkrijgt men, gelijk bekend is — wij ver- 

 wijzen hier naar de photographirte Spectra van prof. muller bij de laatste 

 drukken van zijn Lehrbuch der Physik — eene chemische werking alleen van 

 de meest breekbare en de ultraviolette stralen. Maar wanneer men die op- 

 pervlakte, behalve door het spectrum, ook nog bestralen doet door zeer 

 flauw diffuus daglicht , of ook wanneer men die aan het spectrum blootstelt , 

 na dat zulk licht er voor een korten tijd op gewerkt heeft, dan, in beide 

 gevallen , verkrijgt men een lichtbeeld van het geheele spectrum , waarin 

 zelfs de ultraroode strepen a, /3 en y duidelijk te zien zijn. De aanwezigheid 

 van deze en een aantal andere donkere strepen is hier van veel beteekenis , 

 omdat daaruit duidelijk blijkt, dat men hier met een rechtstreeksche werking 

 van de stralen van allerlei golflengte te doen heeft en dat dus de vooraf- 

 gaande of gelijktijdige bestraling met zwak gemengd licht niets anders doet. 



i 



