WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 11 



dan de voor het licht gevoelige oppervlakte zoo te wijzigen , dat zij de stra- 

 len ook van grootere golflengte opslorpen kan. Iets dergelijks was vroeger 

 ook reeds door edm. becquerel waargenomen en had hem genoopt om de 

 lichtstralen te verdeelen in '•'■ rayons excitateurs en r. contmuateiirsy Doch, 

 en met deze laatste waarnemingen niet in overeenstemming, vond draper 

 dat, wanneer men de geiodeerde plaat vooraf zóó sterk met daglicht heeft 

 bestraald dat zij , zonder verdere bewerking aan kwikdamp blootgesteld , geheel 

 wit worden zou, die plaatsen daarop, welke bij eene bestraling met het 

 spectrum door de weinig breekbare stralen getroffen worden , door kwikdamp 

 daarna minder dan vroeger worden aangedaan , en zich dus na de blootstel- 

 ling daaraan donker vertoonen , terwijl de zoo even genoemde strepen in het 

 ultrarood zich met witte kleur van dien donkeren grond afscheiden. In zekere 

 gevallen dus kunnen de stralen van groote golflengte de elementen weder 

 vereenigen , welke door die van kleinere golflengte van elkaar gescheiden zijn. 



2. Het onoplosbaar of minder oplosbaar worden van een dunne asphaltlaag 

 geeft een nog duidelijker bewijs voor de chemische werking van alle licht- 

 stralen. Zulk een laag, met behoorlijke voorzorgen toebereid, is naar dra- 

 per's meening veel gevoeliger voor het licht dan gewoonlijk wordt aange- 

 nomen. Door een spectrum bestraald, geeft zij een photographie daarvan, 

 die nog beneden de Frauenhofersche streep A begint en boven H eindigt, 

 al wederom met alle , althans met de voornaamste , dier strepen. 



3. De chemische werking van het licht op planten, zichtbaar in de ont- 

 leding van het koolzuur onder den invloed daarvan , in het weder opleven 

 van kwijnende' planten en hun groen worden als zij , na in het donker te zijn 

 gegroeid , aan het licht worden blootgesteld , in het voortbrengen en doen 

 verdwijnen van bloemkleuren en in het zich krommen van plantenstammen 

 naar het licht , alle deze werkingen grijpen plaats , de eene het sterkst in 

 dit, de andere in eenig ander deel van het spectrum; en geene van alle 

 vertoont een overwicht van de meest breekbare stralen , die de benaming : "ac- 

 tinische" welke men tot nog toe aan deze gaf, eenigermate zou kunnen wettigen. 



4. Chloor en hydrogenium , in geschikte verhouding gemengd , kunnen , ge- 

 lijk bekend is , in de duisternis langen tijd onverbonden blijven ; maar zoodra 

 het mengsel aan het licht blootgesteld wordt, verbinden zij zich met elkan- 

 der en dit in des te grooter hoeveelheid in een gegeven tijd, naarmate het 

 licht sterker is. Wanneer deze werking van het licht in het spectrum onder- 

 zocht wordt, dan blijkt het, dat stralen van allerlei golflengte haar kunnen 

 teweegbrengen , maar niet alle even sterk. De blauwe stralen hebben een om- 

 streeks 700 maal sterkere werking dan die van het uiterste rood. 



