WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERREKUNDE. 



De vallende sterren van 27 November 1872. — De verschillende waarne- 

 mingen op een aantal plaatsen van Europa en daarop gegronde berekeningen 

 omtrent den grooten vallende-sterrenregen van 27 Nov. 1. 1. hebben tot de 

 navolgende uitkomsten geleid. 



De helderheden der meteoren , hoewel onderling nog groote verschillen op- 

 leverende , was over het algemeen geringer dan die van de vallende ster- 

 ren in den nacht van 13 Nov. 1866, en terwijl deze laatsten meestal scherp 

 begrensde hel lichtende staarten achter zich lieten , waren de lichtstrepen ach- 

 ter de vallende sterren van 27 Nov. 1. 1. flauw en nevelachtig. De snelheid 

 van de schijnbare verplaatsing was betrekkelijk gering en de lengte der af- 

 gelegde banen niet groot, hoogstens 30*^ a 40°. De talrijkheid der meteoren 

 veranderde gedurende den loop van het verschijnsel; zij nam bij ons te lande 

 toe tot ongeveer kwartier vóór 8 en verminderde daarna regelmatig. Voor 

 een deel is deze verandering het gevolg van de standverandering, welke de 

 aarde door hare dagelijksche wenteling ondergaat , voor het grootste gedeelte 

 echter wordt zij veroorzaakt door de ongelijke talrijkheid der meteoren in de 

 verschillende deelen van de groep , welke de aarde bij hare beweging om 

 de zon doorsneed. 



Uit de waarnemingen te Athene van julius schmidt volgt, dat de dicht- 

 heid van den meteoorstroom in dat gedeelte , waar zich de aarde om kwartier 

 voor één uur des nachts bevond , slechts '/g bedroeg van de grootste dichtheid. 

 Voor het bloote oog vertoonden zich te Athene op het tijdstip van de grootste 



3 



