20 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



ken haar maximum bereikt aan dat gedeelte der zon hetwelk 

 van de planeet af-, en haar minimum aan dat gedeelte der 

 zon hetwelk naar de planeet toegekeerd is. hg. 



Verband tasschen zonnevlekken, cyclonen en regen. — In een opstel, 

 geplaatst in Nature 12 December 1872, getiteld: The Meteorology of the 

 Future^ wijst J. norman lockyer op een verband tusschen de perioden der 

 zonnevlekken en die der cyclonen en regenbuijen in de tropische gewesten , 

 waarop de heer meldrum het eerst opmerkzaam heeft gemaakt. Uit 

 waarnemingen te Brisbane , Adelaïde , Port Louis , Madras en Ceylon 

 gedaan , schijnt inderdaad te blijken , dat het minimum van gevallen regen 

 zamenvalt met het minimum van cyclonen , en dit op zijne beurt met het 

 minimum van zonnevlekken , terwijl daarentegen ook de maxima van zonne- 

 vlekken, cyclonen en gevallen regen zamenvallen , in dier voege dat daarin 

 eene elfjarige periode merkbaar is. Men zal intusschen wel doen de uitkomsten 

 van langduriger reeksen van waarnemingen af te wachten , alvorens dezen 

 zamenhang als bewezen aan te nemen. hg, 



SCHEIKUNDE. 



Antiseptische proefnemingen. — Op bladz. 5 hebben wij de hoofdresultaten 

 van de proeven van calvert medegedeeld, zooals zij in Les Mondes zijn op- 

 genomen. Uit de Comptes rendus etc. (Tom, LXXV , pag. 1015) voegen wij 

 er bij , dat hypochloris calcicus de voortbrenging van vibrionen belet , wanneer 

 men het in groote overmaat aanwendt; dan werkt het met geweld op de 

 proteine-zelfstandigheden , met ontwikkeling van stikstof. — Later heeft 

 calvert mededeelingen gedaan van eene tweede reeks proeven, even als de 

 eerste genomen op eene mikroskopische diertjes bevattende oplossing van 

 eiwit, waarbij één duizendste van de te onderzoeken stof gevoegd werd. 

 Wij moeten hier verwijzen naar het oorspronkelijke, te vinden in hetzelfde 

 deel der Comptes rendus, pag. 1119, en deelen hier alleen mede, dat 

 CALVERT het cressylzuur, als belettende volkomen de ontwikkeling van vibri- 

 onen gedurende den ganschen duur der proef, en de reeds ontwikkelde dade- 

 lijk doodende, bovenaan plaatst, terwijl het phenylzuur ook wel de vibrionen 

 volkomen vernietigt, maar de reeds bestaande niet allen doodt. De sulphas 

 chinini, chloruretum zinci en zwavelzuur dooden ook bijna alle vibrionen 

 die reeds bestaan; het zwavelzuur verhindert echter de ontwikkeling er van 

 niet. Het zwaveligzuur doodt in den beginne het leven, maar belet eene 



