22 WETENSCHAPPELIJK BIJFLAD. 



iiemen , deed mij al aanstonds vermoeden , dat hier iets anders in 't 

 spel was. Een nader scheikundig onderzoek bewees dan ook , dat er geen 

 phosphorus bij de aardappelen was gemengd. Het mikroskopisch onderzoek 

 leverde niets bijzonders; schimmelvorming ten gevolge van rotting was nog 

 niet aanwezig ; de amyluracellen vertoonden zich geheel normaal , zoo als zij 

 bij gekookte goede en kruimige aardappelen er steeds uitzien. Al ware dus 

 ook het gehalte aan phosphorzuur , 't welk in geringe hoeveelheid steeds 

 in den aardappel voorhanden is , hier in zoo groote mate aanwezig , dat. hij 

 verrotting hierin de oorzaak kon gezocht worden, zoo bewees de gezonde 

 toestand van den aardappel dat dit in dit geval niet mogelijk was. Ik 

 meende dus het lichten aan de vorming van noctilucine (Bijblad 1872 

 bladz. 91.) te moeten toeschrijven. Ook de daar te vinden opmerking, dat 

 de noctilucine meer licht bij Z. W. wind , d. i. waimeer er veel ozon in de 

 lucht is , zag ik bewaarheid ; gedurende het lichten was de wind Z. W. , — 

 doch toen de wind naar het O. was omgeloopen, hield het lichten onmid- 

 dellijk op. — Ik acht , na het medegedeelde over noctilucine in het Bijblad , 

 deze waarneming niet onbelangrijk, omdat het lichten van aardappelen veel 

 zeldzamer waargenomen wordt dan dat van dierlijke stoffen. 



Kampen, Dec. 1872. w. g. top, jzn. 



EucalyptUS globulus. — Bevatten de bladen van deze als geneesmiddel 

 tegen tusschenpoozende koortsen gebruikte plant een basisch beginsel, ana- 

 loog aan de alcaloiden van de kina? Blijkens de onderzoekingen van rabüteau 

 bevatten die bladen eene hars en tannine, maar toonen de gevoeligste rea- 

 geermiddelen geen spoor van eenig alcaloide aan. (Compt. rend. Tom. 

 LXXV. pag. 1031.) D. L. 



DIERKUNDE. 



Kleurverandering bö visschen. — De quatrefages deelde in de zitting 

 van de Académie des Sciences van 28 Oct. jl. eenige waarnemingen van den 

 Heer de la blanchère mede, waaruit de invloed der woonplaats op de 

 kleur der visschen blijkt. In het departement de la Mayenne werden karpers 

 geplaatst in een vijver , gegraven in witachtige klei en waarvan het water 

 melkachtig gekleurd is. De karpers zijn daarin merkelijk verbleekt , en , wat 

 meer is, zeelten, levende op den witachtigen modder, hebbeu hunne flesch- 

 groene kleur verloren, en zijn wit geworden met bijna doorschijnende vinnen. 

 Voorns daarentegen , die nabij de oppervlakte des waters leven , hebben hunne 



