26 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Naar de zon toe bewegen zich: 



Arcturus met een snelheid van 88 kilom. per seconde. 



Wega „ „ „ „ 70 tot 80 „ 



L der Zwaan „ „ „ „ 62 „ „ „ 



Pollux ,, „ „ ,, 78 „ j, „ 



L van de groote Beer ,, „ „ 73 tot 96 „ ,, „ 



B , V , T , E en Z van de groote Beer bewegen zich daarentegen van de 

 zon af. 



Deze getallen naderen tot die, welke vogel op zijn observatorium van 

 Bothkamp verkregen heeft. Toch is huggins van oordeel dat zij, uit hoofde 

 der groote moeielijkheid der waarnemingen , nog bevestiging vorderen. hg. 



NATUURKUNDE. 



Capillariteits verschijnselen van kwik, bij een daarop uitgeoefende che- 

 mische werking. Uit de onderzoekingen van Paalzow {Poggendorff' s Annalen 

 CIV, S. 413) en Wright {Phil. magazine XIX, p. 129), waren reeds vele 

 voorbeelden bekend van bijzondere bewegingen, die kwikdroppels vertoon en , 

 wanneer zij voor een elektrischen stroom als elektrode worden gebezigd. De 

 verklaring van al deze verschijnselen vindt men in het volgende feit. 



Wanneer men een groote kwikdruppel van twee cM. of meer middellijn 

 plaatst op den bodera van een vlakken schaal en met water overgiet, dan 

 ziet men dezen druppel zich uitzetten, grooter van middellijn en dus 

 lager worden, zoodra men dit water met eenige oxyderende stof. b. v. eene 

 oplossing van dubbelchroomzure kali vermengt. Omgekeerd zal eene des- 

 oxyderende stof, b. v. onderzvvaveligzure soda, met het water gemengd, 

 de middellijn des kwikdroppels verkleinen. Het is blijkbaar dat men hier te 

 doen heeft met de veranderingen, welke de eene en de andere werking 

 teweegbrengen in de spanning aan de oppervlakte van het vloeibaar metaal. 



De heer Lippraann beschrijft thans {Journal de physique^ Decemhre 1872 

 p. 396) de laatst beschreven proefneming in eenigszins gewijzigden vorm. 



Het water, dat den droppel bedekt, wordt met een weinig zwavelzuur en 

 een zeer kleine hoeveelheid dubbelchroomzure kali vermengd, zoodat het 

 daardoor nauwelijks gekleurd wordt. De afplatting van den droppel grijpt 

 plaats zooals boven is beschreven. Een aan den rand van het schaaltje be- 

 vestigde ijzerdraad wordt nu zoo gebogen , dat hij in het vocht dompelt en 

 den kwikdroppel juist aan den uitersten rand aanraakt. Zoodra deze aanraking 

 plaats heeft, trekt de droppel zich plotseling samen. Men begrijpt dat dit 



