36 WETENSCHAPPELIJK BIJBI.AD. 



werkselen toch bij den eersten worden voortgebracht, althans voor verreweg 

 het grootste deel, terwijl de stroomsterkte standvastig is; die bij de tweede 

 bijna uitsluitend, terwijl die stroomsterkte van O tot haar maximum stijgt en 

 van daar weder tot O daalt. Bij den eersten kan dus de dynamische inductie, 

 welke de stroom in het eene deel op dien in het andere te weeg brengt, 

 slechts zeer gering, bij de tweede kan zij zeer aanmerkelijk zijn. 



Dat dit laatste wezenlijk het geval is, heeft guili.emin aangetoond op 

 de volgende wijzen. 



1 " Hij leidde de ontlading van eene batterij van omstreeks een M^ bekleed 

 glas door eene reep dun bladtin van 2 M. lang en 0,2 M. breed, en tegelijk 

 door een ijzerdraad van 0,1 mM. middellijn, den zoogenaamden "proefdraad". 

 De batterij was zoo sterk geladen dat het deel der ontlading, hetwelk door 

 dien draad ging, juist toereikend werd om dien roodgloeiend te maken. Nu 

 werd met een even sterke lading de proef herhaald , nadat de tinreep in 

 tweeen was gevouwen, waarbij haar lengte en doorsnede onveranderd bleef, 

 doch hare vrije oppervlakte op de helft was teruggebracht. De proefdraad 

 werd nu duidelijk sterker verwarmd , en door het verder zamenvouwen van 

 de tinreep kon men het zoover brengen dat die draad smolt, altijd bij het 

 gebruik van dezelfde ontlading. 



2" de nevensluiting naast den proefdraad werd veranderd, en wel be- 

 stond zij nu uit een groot aantal op eenigen afstand naast elkaar ge- 

 plaatste dunne metaaldraden. Was nu weder de sterkte der ontlading zoo 

 gekozen dat de proefdraad roodgloeijend werd , dan smolt hij , zoodra men 

 dezelfde ontlading weder deed plaats grijpen , na de nevengeleiders dicht 

 bijeen te hebben gebracht en door een zijden draad zamen gebonden, 



3 " De ontladingstroom werd verdeeld tusschen drie metaaldraden , die 

 omstreeks 2 M. lang en op 0,5 M. afstand evenwijdig naast elkaar ge- 

 plaatst waren. De beide uitersten waren nog door een proefdraad ver- 

 lengd. Het was nu niet moeielijk de overige geleiding en de sterkte der 

 ontlading zoo in te richten, dat de beide proefdraden daarbij roodgloeiend 

 werden. Werd nu de proef herhaald , alleen met deze verandering dat de 

 middelste draad zeer dicht bij een der uitersten was geplaatst, dan gloeide 

 de proefdraad van dezen laatsten niet , terwijl die van den anderen smolt, 



4" De verbindingen werden voor deze drie draden zoo gewijzigd, dat de 

 ontlading den middelsten doorloopen moest in eene richting, tegenovergesteld 

 aan die in de beide anderen. Was nu weder bij gelijke afstanden tusschen de 

 middelste en elk der beide uiterste draden , de ontlading toereikend om de 

 beide proefdraden van deze laatste roodgloeiend te maken , dan deed zij 



