WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 37 



dien smelten in den ecnen, waaraan de middendraad zeer nabij is geplaatst, 

 en laat dien van den tweeden onveranderd. 



De weerstand voor eene oogenblikkelijke ontlading wordt dus vermeerderd 

 in een geleider, als diezelfde ontlading in een daarmede evenwijdigen geleider 

 gaat in dezelfde richting , en verminderd , als de beide voortplantingen in 

 tegenovergestelde richting plaats hebben. 



LN. 



PHYSIOLOGIE. 



Toestand van de lever bij zogende dieren. — Cl. bernard heeft in de 

 zitting van de Académie des Sciences een aantal waarnemingen medegedeeld 

 van L. DE sinÉty , waaruit blijkt , dat bij zogende dieren steeds een vet- 

 toestand der lever voorkomt. Het vet ligt in rijen van cellen , die de centrale 

 ader omgeven ; soms strekt het zich uit tot het middengedeelte der lever , en 

 zelfs , schoon zeldzaam , tot de cellen der peripherie. De waarnemingen zijn 

 gedaan op menschen , honden , hazen en konijnen. De vet-afzetting is bij de 

 eersten meer beperkt dan bij de laatstgenoemde planten- etende dieren , maar 

 altijd was er zeer veel vet in het centrum der lever. Dit is het omgekeerde 

 van de vetachtige ontaarding van dit orgaan , waarbij deze steeds van de 

 peripherie uitgaat en zich naar het centrum uitbreidt. De algemeene conclu- 

 siën van de sinety zijn : 1 ^ dat er een vet-toestand der lever is , die , on- 

 afhankelijk van de zwangerschap , terzelfder tijd zich ontwikkelt als de functie 

 van het zogen , gedurende den duur van deze laatste blijft bestaan , en met 

 haar een einde neemt; 2'^ dat die vet-toestand geheel verschilt van de zie- 

 kelijke vet-toestanden der lever en van de kunstmatige vetlever. (Compt. 

 rend. Tom. LXXV, pag. 1773.) d. l. 



DELFSTOF KUN DE. 



Hemimorphisme bij kalkspaath, — Een zeldzaam , of wellicht eenig voor- 

 beeld daarvan is beschreven door bauek. Het exemplaar kwam voor in een 

 groep kristallen van calciet van den Andreas-berg in den Hartz. Deze kris- 

 tallen zitten met het eene uiteinde vast aan de matrix , en men kan dus de 

 eigenschappen der beide uiteinden niet met elkander vergelijken. Maar één 

 kristal was toevallig dwars door een ander heengegroeid , zoodat de beide 

 uiteinden daarvan vrij waren. Het hemimorphisme bestond daarin , dat het eene 

 uiteinde eenvoudig uit een plat basaal-vlak bestond , terwijl het andere eene 



