WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



SCHEIKUNDE. 



Verbinding van chloor en waterstof in het volkomen duister. — Mel- 



SENS heeft gevonden, dat, indien men chloor door kool laat opslorpen en 

 tevens de kool door een koudmakend mengsel afkoelt, men vervolgens, door 

 er volkomen droog waterstofgas over te laten strijken , in het volkomen duis- 

 ter, aanmerkelijke hoeveelheden chloorwaterstofzuur verkrijgt. {Compt. rendus, 

 1873, LXXVI p. 90). hg. 



Gisting van dextrine. — Tot dusverre meende men, dat zuivere dextrine 

 met gist in aanraking gebracht geene gisting onderging en dat, waar zulk 

 eene gisting optrad, zulks aan een gehalte van druivensuiker moest worden 

 toegeschreven. De heer barfoed , te Kopenhagen , heeft nu aangetoond dat 

 volkomen suikervrije dextrine wel gist, ofschoon veel langzamer dan suiker, 

 zonder dat daarbij eene voorafgaande omzetting van de dextrine in suiker 

 plaats grijpt. De gistingprodukten zijn alleen wijngeest en koolzuur. {Journ. 

 f. prakt. Chem. 1872, Neue Folge, Bd. VI p. 334). hg. 



Arsenicum in tapjjten. — Hallwachs beweert dat niet alleen groene, maar 

 ook roode tapijten soms arsenicum bevatten, vooral de schitterende donker 

 roode die thans in den smaak zijn. Stukken van deze tapijten brandden met 

 de blaauwe arsenik-vlam en verspreidden daarbij een reuk van knoflook. Men 

 kan met den vinger genoeg kleurstof afwrijven om eene duidelijke arsenikale 

 reactie te voorschijn te brengen. Eene oplossing in acidum hydrocliloricum bracht 

 het gewone grijsachtig praecipitaat van arsenik-metaal te weeg. {Quarterly 

 Journal of Science^ April 1873, pag. 281). d. l. 



DIERKUNDE. 



Ademhaling der insekten. — Felix plateau heeft een aantal proeven 

 genomen , ten einde den tijd te bepalen , gedurende welken insekten onder 

 water konden blijven zonder den stikkingsdood te sterven. Voor verschillende 

 land-insekten bevond hij dat die tijd van drie- tot viermaal vierentwintig 

 uren bedroeg. In strijd met hetgeen men verwachten zoude, bleek hem dat 

 die tijd voor waterkevers en waterwantsen niet alleen niet langer , maar zelfs 

 voor de meesten korter was. Hij schrijft dit toe aan de sterkere bewegingen 

 die deze dieren in het water maken, en waarvan een grooter verbruik van 



