WETENSCHAPPELIJK BIJBLAI). 



STERREKUNDE. 



Eigen beweging van Procyon. — Eeeds sedert verscheidene jaren hadden 

 de sterrekundigen eene onregelmatigheid in de eigen heweging van Procyon 

 opgemerkt. Voor een twaalftal jaren gelukte het aan auwers deze te verkla- 

 ren door de veronderstelling , dat Procyon zich rondom een anderen onzichtharen 

 hemelbol bewoog, in den tijd van ongeveer 40 jaren. Uit eene bepaling bij 

 benadering van de parallaxe dezer ster besloot auwers , dat de massa van 

 het onbekende lichaam, dat door zijne aantrekking dien invloed op Procyon 

 uitoefent, niet minder kan bedragen dan de helft der massa van onze zon. 

 Nu heeft struve den 19 Maart j. 1. werkelijk een zeer kleine ster ontdekt, 

 die door hem en zijne beide assistenten tot den 2 April herhaaldelijk heeft 

 kunnen waargenomen worden , en welker plaatsing gedurende dien tijd volko- 

 men in overeenstemming is met de hypothese, dat zij de oorzaak is der sto- 

 ringen in de beweging van Procyon. {The Athenaeiim, 17 May 1873). 



HG. 



Verband tusschen zonnevlekken , noorderlicht en magnetische declinatie. — 



Prof. E. LOOM IS, die reeds vroeger {Amer. Journ. of Science and Arts^ 

 Sept. 1870) op dit verband gewezen had, is sedert dien tijd voortgegaan met 

 het verzamelen van daartoe betrekkelijke feiten , en heeft thans {Amer. Journ. 

 April 1873) de uitkomsten van dit vernieuwd onder/oek, steunende op een 

 zeer aanmerkelijk getal van waarnemingen, van 1776 tot 1872, openbaar 

 gemaakt, zoowel in den vorm van tabellen als in dien eencr graphische voor- 

 stelling. Een blik op de laatste , waarin de drie lijnen , welke de hoegroot- 



9 



