WETENROHAPPEI.T.IK BTJBI,AD. 83 



dan ziet men nu wel is waar den proefdraad van het ijzer nauwelijks gloeiend 

 worden , maar ook die van het koper wordt merkbaar minder verhit. 



Twee gelijke koperdraden , met isoleerend bekleedsel , worden elk om een 

 glazen buis tot eene spiraal gewonden, met een proefdraad voorzien en even 

 als te voren nevens elkaar in de stroombaan der ontlading gebracht. Brengt 

 men nu in een der spiralen een ijzerdraadbundel , dan wordt de proefdraad 

 van deze bijna niet verhit door de ontlading , terwijl ook de andere proef- 

 draad merkbaar minder verhit wordt dan door dezelfde ontlading geschiedt , als 

 beide spiralen ledig zijn. Na in een der spiralen eene staaf van eenig niet 

 magnetisch metaal , van lood b. v. , te hebben gebracht , ziet men bij de ont- 

 lading de proefdraad van deze zich meer, dan die van de ledige verhitten. 



LN. 



Vertraging der dampvorming door adhaesie. — Een sprekend voorbeeld 

 hiervan beschrijft pacinotti (Nuovo Cimento en daaruit -lournal de physique 

 N°. 44 p. 78). 



Men vult eene buis van toricelli en zuivert haar op de gewone wijze 

 zooveel mogelijk van lucht met behulp van een der grootste luchtblazen , die 

 men langs de wanden doet op en nedergaan. Daarna vervangt men deze 

 lucht door zwavelaether , plaatst de buis op nieuw in den kwikbak en doet 

 haar zoover hellen , dat zij weder geheel door het kwik zich vult , op de 

 kleine ruimte na, die van boven door aether en meestal nog door een klein 

 luchtbelletje wordt ingenomen. In dien stand sluit men haar weder met den 

 vinger, keert haar om en verplaatst een deel van den aether door op nieuw 

 bijgevoegd kwik. Nu plaatst men de buis op nieuw in den kwikbak en draagt 

 zorg den vinger niet weg te nemen voor dat zij geheel vertikaal is gericht. 

 Dan , als dit alles met zorg is verricht , ziet men het kwik niet dalen. Eerst 

 door een stootje of tik tegen de buis daalt het plotseling vele decimeters. 



LN. 



SCHEIKUNDE. 



Chemische samenstelling van het kraakbeen van een Haai. — Het on- 

 derzoek van het kraakbeen van het skelet van Scymnus horealis door de 

 heeren petersen en soxhlet te Leipzig, leverde de volgende uitkomsten. 



Het ook in tamelijk dikke doorsneden nog doorschijnende kraakbeen be- 

 dekte zich bij de drooging met groote kubisclie kristallen van chloorsodium. 

 De samenstelling van het versche kraakbeen was: 



