VERMOEDELIJK BESTAAN VAN BE GROOTE ZEESLANG. 17 



ren Horven, Krabben, Kraken of Kraxen. Hij beschrijft, er eenige naar 

 hooren zeggen, en oordeelt dat het, naar die beschrijvingen, reusach- 

 tige polypen (poulpes , inktvisschen) moeten geweest zijn , verwant aan 

 Loligo en Sepia. Welnu , men weet tegenwoordig zeer goed dat er der- 

 gelijke reusachtige inktvisschen bestaan , al zijn hunne afmetingen niet 

 zoo groot als pontoppidan opgeeft. De grootste exemplaren, in de 

 laatste 20 jaren aangetroffen, hadden een lichaam van zeven en de 

 langste armen van twaalf meters. Reeds plinius gewaagt van dezen u ar- 

 bor vastis dispansa ramis" ' gelijkende op een rad met eene naaf, die 

 van twee oogen , aan elke kant één , voorzien was. (Plinius , Hist. Nat. 

 Lib. IX, c. 4). 



Wij zien dat reeds twee van de wonderlijke zeedieren van pontoppi- 

 dan teruggevonden zijn. Zou het derde, de groote zeeslang , dan niet 

 herkend worden? 



Reeds in de oudheid waren er verhalen van (schijnbaar) slangvor- 

 mige zeemonsters in omloop. Door het ontzaglijk aantal fabeltjes, die 

 er in den loop der tijden bijgekomen zijn, is natuurlijk bijna iedereen , 

 die vertelde dat hij eene groote zeeslang gezien had, uitgelachen ge- 

 worden, en helaas dit wordt nog gedaan, in plaats dat degene, tot 

 wien zoo iemand het vertelde, eens ernstig doordacht, om te zien in 

 hoeverre hij gelijk kon hebben. 



Men moet vooreerst niet al te veel gewicht hechten aan het woord 

 slang. Het zeemonster behoeft volstrekt geen slang te zijn, evenmin als 

 eene zeekoe eene koe , een zeeleeuw een leeuw is. Het dier is zelfs niet 

 strikt slangvormig van gedaante, maar heeft zich door zijne buitenge- 

 wone buigzaamheid voor eene slang doen aanzien. Indien zij , die van 

 eene zeereis teruggakomen waren, van eene werkelijke zeeslang iets 

 gingen vertellen om een ander iets wijs te maken , dan zouden zij voor- 

 zeker deze afgeschilderd hebben als eene echte slang van reusachtige 

 afmetingen, en natuurlijk de schubben, misschien wel zoo groot als 

 tafelborden , niet vergeten hebben. Nu is het wel opmerkelijk dat in 

 slechts één enkel geval van de honderden verklaringen van lieden , die 

 beweren het dier gezien te hebben, melding gemaakt wordt van eene 

 harde huid , afgebeeld met schubben. Er wordt in al de andere gespro- 

 ken van eene weeke gladde huid, en in één geval , waarbij het dier boven 

 water kwam vlak naast eene visschersboot van eenen Noor , zoodat de 



'Een boom, wiens iakkeu wijd uitgespreid zijn". 



/ 



