vermoedelijk bestaan van de groote zeeslang. 19 



schat op 25 tot 34 meters; slechts enkele wijken in dit opzicht af. 

 De kop is ongeveer 3 /, t tot 1 meter groot. Geen enkel bericht gewaagt 

 van een van voren platgedrukt gelaat , maar alle stemmen daarin over- 

 een , dat de kop langer vooruitstak dan die van zeehonden , en enkelen , 

 slechts zeer weinigen, beschrijven den kop als spits, evenals die van 

 eene slang. Van boven is de kop iets plat en vertoont overlangsche 

 rimpels. Het oog is volkomen dat van zeehonden en kijkt zeer helder, 

 maar is natuurlijk iets grooter, van 6 tot 10 centimeter middellijn. 

 Uit de omstandigheid dat eenige verhalen vermelden , dat de oogen niet 

 te zien waren, schijnt men te kunnen afleiden dat de zeeslangen , even- 

 als de walrussen en robben hunne oogen kunnen verbergen achter eene 

 dikke huidlaag (ooglid), die hun oog beschermt tegen krachtige golf- 

 slagen of grooten waterdruk. De snoet is van voren iets afgestompt, 

 en daarom hebben zeker sommige lieden hem aldus beschreven : "van 

 voren gezien, vierkant, evenals een paardenbek". De beenderen van de 

 onderkaak zijn niet met elkander vergroeid maar los. De tong is, even- 

 als die van waarschijnlijk alle robben, van voren even ingesneden, en 

 tweelobbig. Het dier moet , volgens drie berichten, zoogenaamde spuitgaten 

 hebben, die vooraan op den kop staan. Een bericht van 1734 vermeldt, 

 dat het dier water spoot ; uit de teekening maakt men op dat het wa- 

 terdamp geweest moet zijn , zooals men tegenwoordig weet dat bij alle 

 Cetacaeën het geval is. Een ander bericht betreffende een nog niet vol- 

 wassen voorwerp, in 1808 op een der Orkney-eilanden gestrand, en 

 een derde bericht, van 1852, gewagen ook van spuitgaten. Hierin nadert 

 het dier dus de dolfijnen. Het bericht van 1808 geeft op , dat het keel- 

 gat zoo nauw was , dat men met de vuist er niet door kon komen , 

 maar vermeldt niets van de tanden. Hiervan vinden wij eene vermel- 

 ding in een bericht van Aug. 1848 en van 13 Januari 1852. Volgens 

 die berichten zijn zij gekorven en scherp , en staan eenigszins naar 

 achteren gebogen. Hierin zou het dus de robben en den fossilen Zeu- 

 glodon naderen. Het laatstgenoemde bericht spreekt van 94 tanden. 

 Uitwendige ooren zijn nooit gezien, zelfs de opening van den gehoor- 

 gang, schijnt evenals bij de dolfijnen, uiterst klein te zijn, daar ner- 

 gens van ooren melding wordt gemaakt. 



Drie berichten geven aan het dier vinnen of vinpooten. Het eene van 1734, 

 geeft het, achter een hals van pi. m. 5 meters , twee vinnen , die op die 

 van een' zeehond gelekeu. Het tweede, betreffende het bovenvermeld, 

 in 1808 gestrand voorwerp, geeft het dier, onbegrijpelijk genoeg, drie 



